Upadłość spółki, wyrok zaoczny, odpowiedzialność zarządu

Rygor natychmiastowej wykonalności wyroku

Zgodnie z art. 477² § 1 k.p.c., sąd w sprawach z zakresu prawa pracy nadaje wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności w części odpowiadającej jednomiesięcznemu wynagrodzeniu pracownika. Oznacza to, że choć wyrok nie jest prawomocny, można go egzekwować przez komornika. Rygor natychmiastowej wykonalności ma na celu ochronę interesów pracownika i umożliwia mu szybkie dochodzenie należności.

Charakter wierzytelności pracowniczej

Roszczenie pracownika o wypłatę wynagrodzenia jest wymagalne w dniu następnym po terminie wypłaty. Jeśli np. terminem wypłaty był 10. dzień miesiąca, to od 11. dnia następującego miesiąca pracownik ma wymagalną wierzytelność wobec spółki. Oznacza to, że w opisanej sytuacji wynagrodzenia stały się wymagalne odpowiednio:

• za październik – 11 listopada,

• za listopad – 11 grudnia,

• za grudzień – 11 stycznia.

Wyrok sądu pracy nie tworzy samego obowiązku zapłaty, lecz potwierdza już istniejącą wierzytelność. Dlatego nawet jeśli wyrok jest nieprawomocny, to wierzytelność pracownika należy uznać za wymagalną.

Odpowiedzialność członków zarządu

Zgodnie z art. 299 § 1 k.s.h., członkowie zarządu odpowiadają solidarnie za zobowiązania spółki, jeśli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna. Mogą się jednak zwolnić z tej odpowiedzialności, jeśli wykażą, że:

• we właściwym czasie złożyli wniosek o ogłoszenie upadłości,

• wszczęto postępowanie restrukturyzacyjne,

• brak wniosku o upadłość nie był ich winą,

• lub wierzyciel nie poniósł szkody, bo i tak nie mógłby zostać zaspokojony.

Pojęcie „właściwego czasu” nie jest ściśle zdefiniowane. Przyjmuje się, że jest to moment, w którym spółka jest już niewypłacalna, ale posiada jeszcze majątek pozwalający na choćby częściowe zaspokojenie wierzycieli.

Obowiązek zgłoszenia wniosku o upadłość

Prawo upadłościowe nakłada na zarząd obowiązek zgłoszenia wniosku w terminie 30 dni od dnia, w którym spółka stała się niewypłacalna (art. 21 prawa upadłościowego). Niewypłacalność zachodzi, jeśli spółka nie reguluje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych przez okres dłuższy niż 3 miesiące. W przedstawionej sytuacji oznacza to, że stan niewypłacalności należało uznać najpóźniej w styczniu 2024 roku, a termin 30 dni minął w lutym 2024 r. Wniosek złożony w marcu był więc spóźniony.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
2. Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych - Dz.U. 2000 nr 94 poz. 1037

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej  ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.