Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Masz problem ze spółką z o.o.? Opisz swój problem i zadaj pytania.
(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Rozszerzenie działalności o handlem końmi

Michał Kowalski • Opublikowane: 2019-07-03

Jesteśmy sp. z o. o projektowo-usługową, a teraz chcemy się jeszcze zająć się handlem koniami. Czy możliwy jest taki nowy zakres działalności spółki? Czy będę mogła faktury wrzucać w koszty? Na co zwrócić uwagę?

Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Ma to być niejako inwestycja: zakup i sprzedaż. Dotyczyłoby to raczej zwierząt hodowlanych, a nie gospodarskich. Koń jako zwierzę gospodarskie to koniowaty. Koń, który spełnia warunki określone w przepisach, nazywany jest zwierzęciem hodowlanym lub zwierzęciem hodowlanym czystorasowym.

Jak mniemam, zakup koni nie ma na celu prowadzenia hodowli koni. Być może w rachubę wchodzi handel materiałem biologicznym: nasieniem, komórkami jajowymi i zarodkami; a także udostępnianie ogierów w celach rozpłodowych. Takie działania wymagałyby zachowania zasad z ustawy z dnia 29 czerwca 2007r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich oraz przepisach wykonawczych i unijnych.

Handel, w rozumieniu przepisów ustawy o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich, oznacza „swobodny obrót pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej zwierzętami, materiałem biologicznym i jajami wylęgowymi, pochodzącymi z państw członkowskich Unii Europejskiej oraz zwierzętami, materiałem biologicznym i jajami wylęgowymi, pochodzącymi z państw niebędących członkami Unii Europejskiej, które znajdują się w obrocie w krajach członkowskich Unii Europejskiej”.

Zgodnie z prawem wspólnotowym zwierzęta będące przedmiotem handlu muszą być zaopatrzone w dokumentację:

  1. identyfikacyjną,
  2. hodowlaną (nie wymagana dla koni rzeźnych i użytkowych),
  3. weterynaryjną.

Kupując konie hodowlane, powinna Pani zwrócić uwagę na dokumentacje identyfikacyjną, hodowlana i weterynaryjna. Zakup konia w dowolnym celu, a następnie jego zbycie przez osobę prawna nie wymaga szczególnych zezwoleń lub licencji. Należy mieć na względzie, że takie działanie traktowane będzie jako zdarzenie gospodarcze powodujące potencjalne koszty oraz przychód dla spółki. Przychód podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Ze względów praktycznych zalecałabym dokonanie zmian w zakresie działalności spółki i wprowadzenie do niej kodów PKD odpowiednich dla planowanych działań. To pociągałoby za sobą konieczność zmiany umowy spółki oraz zgłoszenie zmian do KRS. Od 1 grudnia 2014 roku we wniosku o wpis danych w KRS, w formularzu KRS-WM należy podawać nie więcej niż dziesięć pozycji przedmiotu działalności zgodnie z PKD, w tym jeden przedmiot przeważającej działalności na poziomie podklasy. Nie wpływa to absolutnie na zakres prowadzonej działalności wybrany i wskazany w umowie spółki.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Generalnie wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Przesłankę celowości spełniają zarówno te wydatki, których poniesienie służy bezpośrednio osiąganiu konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

  • został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
  • jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
  • pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
  • poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
  • został właściwie udokumentowany,
  • nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy ponadto wskazać, iż wykazanie związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów, obciąża Podatnika. Należy jednak mieć na uwadze, że prawidłowość dokonanej kwalifikacji podlega ocenie organów podatkowych.

Na spółce jako podatniku spoczywałby ciężar udowodnienia, iż dany wydatek poniesiony został w związku z prowadzoną działalnością w celu osiągnięcia przychodu. Nie wszystkie wydatki są ujmowane jednorazowo w kosztach uzyskania przychodu, bowiem wydatki na zakup tzw. środków trwałych są rozliczane systematycznie poprzez odpisy amortyzacyjne.

Koń jako zwierzę oraz inwentarz żywy na cele podatku dochodowego nie jest traktowany jako środek trwały i nie podlega amortyzacji.

W opisanym przypadku przy uznaniu ( i udowodnieniu przez spółkę w razie kontroli), że służy on prowadzonej działalności gospodarczej oraz osiąganym z niej przychodom – można uznać, że jego zakup może stanowić koszt uzyskania przychodu. W rezultacie zakup przez przedsiębiorcę konia, który będzie wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, należy ująć w ciężar kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w dacie poniesienia wydatku i to nawet wówczas, gdy zakup ten przekracza wartość 3500 zł. Koń nie będzie podlegał amortyzacji jako środek trwały, a koszty jego zakupu zostaną jednorazowo rozliczone jako koszty bieżącego okresu. Takie stanowisko wyraził Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 28 maja 2014 r., nr IPPB1/415-266/14-2/AM.

Z opisanego stanu wynika, że spółka prowadzi działalność gospodarczą projektowo-usługową. Prawdopodobnie ma pomysł na wykorzystanie konia (koni), tak by jego zakup był związany z uzyskiwanym przychodem. Przy prostym działaniu: zakup – sprzedaż, zakup konia traktowany jest jak zakup innego towaru i na takich samych zasadach księgowany. Inne pomysły wymagałyby odrębnej oceny.

Gdyby to był pomysł w zakresie reklamowego wykorzystania konia, to zwrócę uwagę na poglądy fiskusa, iż koszt zakupu konia oraz inne wydatki związane z jego utrzymaniem – w przypadku umieszczenia na zwierzęciu emblematów dekoracyjnych (np. logo spółki i nadaniem charakterystycznej nazwy dwuczłonowej złożonej z imienia konia i nazwy firmy) nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodu, gdyż wydatek na zakup i utrzymanie takiego „nośnika reklamy” nie jest wydatkiem na reklamę. Zdaniem fiskusa koń wyścigowy (hodowlany, gospodarski) ze swej istoty pełni inną rolę niż funkcja reklamowa.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) – link do formularza z indywidualną pomocą prawną »


Podobne materiały

Sprzedaż spółki z o.o. z zaciągniętym kredytem

Spółka z o.o. ma zaciągnięty kredyt (jest weksel). Czy mogę sprzedać taką spółkę? Co będzie, jeśli nowy właściciel się zadłuży? ...

 

Sprzedaż udziałów w spółce za złotówkę

W 2007 r. założyłam spółkę z o.o. Mam 90% udziałów wniesionych aportem. W obecnej chwili spółka nie ma żadnego majątku i nie może nawet...

 

Kontrola spółki z o.o. przez ZUS

Spółka z o.o. z niewielkim kapitałem jest obecnie kontrolowana przez ZUS. Grozi spółce dług w składkach w kwocie 1 mln złotych. Kiedy...

 

Zbycie zajętych udziałów w spółce z o.o.

Wspólnik spółki z o.o., posiadający 50% udziałów, przedstawił pismo informujące o zamiarze ich sprzedaży i poprosił o rynkową wycenę...

 

Kontrola w spółce komunalnej

W spółce komunalnej będącej jednocześnie spółką prawa handlowego (sp.z o.o.) na wniosek burmistrza pełniącego funkcję zgromadzenia wspólników (100%...

 

Utworzenie spółki z o.o. z branży IT

Chcemy utworzyć spółkę (prawdopodobnie z o.o.) z branży IT. Pierwszy wspólnik posiada dobrze prosperującą firmę, a pozostali dwaj wnoszą do...

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »