• Stan prawny na: 2026-06-02
Sprzedaż udziału w spółce z o.o. jest ważna tylko wtedy, gdy umowa została zawarta w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi, chyba że problem dotyczy innej spółki i stosuje się odrębne przepisy.
Sam brak zgłoszenia zmiany do KRS nie powoduje nieważności prawidłowo zawartej umowy. Może jednak utrudnić aktualizację danych spółki, wykazanie składu wspólników i relacje ze spółką.

Zgodnie z art. 180 Kodeksu spółek handlowych zbycie udziału, jego części albo ułamkowej części udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością powinno nastąpić w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi. Nie jest to zwykła forma pisemna. Notariusz nie musi sporządzać całej umowy jako aktu notarialnego, ale powinien poświadczyć podpisy stron pod umową.
Jeżeli umowa sprzedaży udziałów została podpisana tylko zwykłym podpisem, bez notarialnego poświadczenia podpisów, to co do zasady nie zachowano wymaganej formy szczególnej. W takim przypadku pojawia się poważne ryzyko nieważności czynności. Jeżeli natomiast podpisy stron zostały poświadczone notarialnie, sama umowa nie staje się nieważna tylko dlatego, że później nie zgłoszono zmiany do KRS.
Przed oceną skutków sprzedaży trzeba także sprawdzić umowę spółki. Może ona przewidywać ograniczenia w zbywaniu udziałów, w szczególności obowiązek uzyskania zgody spółki albo innego organu. Taki warunek jest niezależny od samej formy umowy i może mieć istotne znaczenie dla skuteczności przeniesienia udziałów.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Nie. Przepisy nie przewidują zasady, że niezgłoszenie sprzedaży udziałów do KRS w określonym terminie automatycznie unieważnia umowę. Ważność umowy ocenia się przede wszystkim według tego, czy zachowano wymaganą formę, czy strony były uprawnione do jej zawarcia oraz czy spełniono ewentualne ograniczenia wynikające z umowy spółki.
W praktyce brak zgłoszenia może jednak powodować problemy. Dane ujawnione w KRS, lista wspólników oraz księga udziałów mogą nie odpowiadać rzeczywistemu stanowi. Może to utrudnić czynności bankowe, inwestycyjne, sprzedaż kolejnych udziałów, wypłatę dywidendy albo wykazanie, kto jest aktualnym wspólnikiem.
Twierdzenie, że po upływie 6 miesięcy trzeba ponownie zawrzeć identyczną umowę wyłącznie dlatego, że nie dokonano wpisu w KRS, jest zbyt daleko idące. Jeżeli pierwotna umowa była prawidłowa, zwykle należy raczej uporządkować dokumenty spółki i zgłoszenia rejestrowe, a nie powtarzać sprzedaż.
Przeniesienie udziału ma szczególne znaczenie wobec samej spółki. Spółka powinna zostać zawiadomiona o przejściu udziału, a wraz z zawiadomieniem należy przedstawić dowód przejścia udziału, najczęściej umowę sprzedaży z podpisami notarialnie poświadczonymi.
Zarząd spółki prowadzi księgę udziałów i aktualizuje listę wspólników. Po zmianie wspólników zarząd powinien złożyć do sądu rejestrowego aktualną listę wspólników. Jeżeli zmiana dotyczy wspólnika ujawnianego w KRS, sąd rejestrowy może wymagać dokumentów potwierdzających przeniesienie udziałów.
W przypadku sprzedaży 1% udziałów trzeba ustalić, czy sprzedający albo nabywca są ujawniani w KRS jako wspólnicy według właściwych reguł rejestrowych. W spółce z o.o. wpis obejmuje w szczególności wspólników posiadających samodzielnie albo łącznie z innymi co najmniej 10% kapitału zakładowego. Jeżeli nabywca był już większościowym wspólnikiem, zmiana mogła polegać na aktualizacji liczby i wartości jego udziałów, a nie na ujawnieniu zupełnie nowej osoby.
Nie należy podpisywać antydatowanej umowy ani dokumentu, który ma potwierdzać nieprawdziwy przebieg zdarzeń. Jeżeli sprzedaż rzeczywiście nastąpiła dwa lata temu i zawarto prawidłową umowę, dokumenty powinny odzwierciedlać ten stan. Jeżeli natomiast poprzednia umowa była nieważna z powodu braku wymaganej formy, strony mogą rozważyć zawarcie nowej umowy, ale powinna ona wskazywać rzeczywistą datę zawarcia.
Podpisanie nowej umowy może mieć skutki podatkowe, korporacyjne i dowodowe. Może także wpływać na to, kto w danym okresie był wspólnikiem, komu przysługiwały prawa z udziałów i kto mógł wykonywać głos z udziału. Dlatego przed podpisaniem dokumentów warto uzyskać od drugiej strony projekt umowy, uzasadnienie żądania oraz informację, jakie dokumenty znajdują się obecnie w aktach spółki.
Najpierw należy odszukać pierwotną umowę sprzedaży udziału i sprawdzić, czy podpisy obu stron zostały poświadczone przez notariusza. Warto też ustalić, czy umowa spółki przewidywała zgodę na zbycie udziału oraz czy taka zgoda została uzyskana, jeżeli była wymagana.
Następnie można poprosić spółkę albo nabywcę o wyjaśnienie, jaki konkretnie problem wystąpił w KRS. Inaczej ocenia się sytuację, gdy brakuje tylko zgłoszenia aktualnej listy wspólników, a inaczej, gdy sąd rejestrowy zakwestionował formę umowy albo brak wymaganej zgody.
Jeżeli przez dwa lata po sprzedaży nie podpisywała Pani dokumentów spółki i nie wykonywała praw wspólnika, może to wspierać twierdzenie, że strony traktowały sprzedaż jako dokonaną. Nie zastępuje to jednak wymaganej formy prawnej, jeżeli ta nie została zachowana.
Poniższe przykłady pokazują, dlaczego trzeba odróżnić wadę formy umowy od samego braku zgłoszenia zmiany do KRS.
Wspólniczka sprzedała 1% udziałów większościowemu wspólnikowi. Umowa została podpisana u notariusza, a notariusz poświadczył podpisy obu stron. Zarząd spółki nie złożył jednak aktualnych dokumentów do KRS. Po dwóch latach nie ma podstaw, aby twierdzić, że sama sprzedaż stała się nieważna wyłącznie z tego powodu. Należy uporządkować zgłoszenia i dokumenty spółki.
Wspólnik podpisał z nabywcą zwykłą umowę sprzedaży udziałów w domu, bez notarialnego poświadczenia podpisów. Po czasie okazało się, że sąd rejestrowy nie może oprzeć wpisu na takim dokumencie. Problemem nie jest samo opóźnienie w KRS, lecz brak wymaganej formy. Strony powinny ocenić potrzebę zawarcia nowej, prawidłowej umowy.
Umowa spółki przewidywała, że zbycie udziałów wymaga zgody zgromadzenia wspólników. Sprzedający i kupujący podpisali umowę z notarialnie poświadczonymi podpisami, ale nie uzyskali wymaganej zgody. W takiej sytuacji sama forma może być prawidłowa, lecz trzeba osobno zbadać skutki naruszenia ograniczenia wynikającego z umowy spółki.
Nie zawsze. Jeżeli pierwotna umowa miała formę pisemną z podpisami notarialnie poświadczonymi i spełniono warunki z umowy spółki, brak zgłoszenia do KRS nie powoduje sam przez się konieczności ponownej sprzedaży udziału.
Co do zasady nie jest wymagany akt notarialny. Wymagana jest forma pisemna z podpisami notarialnie poświadczonymi. Oznacza to, że notariusz poświadcza autentyczność podpisów stron pod umową.
Nie zawsze. W KRS ujawnia się określone dane wspólników spółki z o.o., w szczególności tych, którzy posiadają samodzielnie albo łącznie z innymi co najmniej 10% kapitału zakładowego. Mimo to zmiana właściciela udziału powinna znaleźć odzwierciedlenie w dokumentach spółki.
Można odmówić podpisania dokumentu, którego treść budzi wątpliwości, zwłaszcza gdy ma być antydatowany albo nie odzwierciedla rzeczywistego przebiegu zdarzeń. Przed decyzją warto zażądać projektu dokumentu i wyjaśnienia, dlaczego poprzednia umowa nie wystarcza.
Obowiązki związane z aktualizacją dokumentów spółki i złożeniem odpowiednich zgłoszeń obciążają zasadniczo zarząd spółki. Sprzedający powinien jednak zadbać o dowody zawarcia umowy i zawiadomienia spółki.
Jeżeli sprzedaż udziału została dokonana w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi, brak zgłoszenia zmiany do KRS nie unieważnia automatycznie umowy. Może natomiast powodować praktyczne problemy z dokumentami spółki i aktualnością danych rejestrowych.
Jeżeli pierwotna umowa nie miała wymaganej formy albo pominięto zgodę wymaganą przez umowę spółki, sprawa wymaga dokładniejszej analizy. Wtedy podpisanie nowego dokumentu może być potrzebne, ale powinno nastąpić zgodnie z rzeczywistym stanem faktycznym i bez antydatowania.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
2. Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz.U. 2000 nr 94 poz. 1037
3. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. akt III CZP 22/12
Potrzebujesz indywidualnej odpowiedzi? Opisz swoją sytuację w formularzu poniżej. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Marcin Sądej
Prawnik, absolwent Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, ukończone studia podyplomowe z zakresu Przeciwdziałania Przestępczości Gospodarczej i Skarbowej oraz z zakresu Rachunkowości i Rewizji Finansowej. Współpracuje z kancelariami doradców podatkowych oraz biurami...
>> więcej informacji