Dropshipping a działalność gospodarcza i VAT – jak prawidłowo rozliczać sprzedaż?

Dropshipping – sprzedaż towaru czy tylko pośrednictwo?

W dropshippingu sprzedawca nie musi posiadać własnego magazynu. Zamówienie złożone przez klienta może zostać przekazane hurtowni lub producentowi, który wysyła towar bezpośrednio do kupującego. Sam sposób dostarczenia paczki nie rozstrzyga jednak, kto prawnie i podatkowo dokonuje sprzedaży.

Najczęściej występują dwa podstawowe modele.

Model	Rola prowadzącego sklep	Najważniejszy skutek
Sprzedaż we własnym imieniu	Klient kupuje towar od prowadzącego sklep, a dostawca realizuje jedynie wysyłkę	Co do zasady przychodem jest cena należna od klienta, a prowadzący sklep odpowiada za właściwe rozliczenie sprzedaży
Pośrednictwo	Prowadzący kojarzy klienta z zagranicznym lub krajowym sprzedawcą i działa w jego imieniu albo na jego rzecz	Przychodem prowadzącego może być wynagrodzenie lub prowizja za pośrednictwo, ale model musi rzeczywiście wynikać z zawartych umów i sposobu działania sklepu

Nie wystarczy nazwać działalności „pośrednictwem” w regulaminie. Trzeba zbadać rzeczywisty przebieg transakcji. Znaczenie ma między innymi to, kto określa cenę, kto jest wskazany klientowi jako sprzedawca, komu klient płaci, kto wystawia dokument sprzedaży, kto rozpatruje reklamacje i zwroty oraz na czyją rzecz prowadzący sklep przyjmuje zamówienie.

Czy dropshipping wymaga działalności gospodarczej?

Jeżeli sprzedaż lub pośrednictwo jest prowadzone we własnym imieniu, w sposób zorganizowany, ciągły i w celu zarobkowym, zasadniczo spełnia definicję działalności gospodarczej z Prawa przedsiębiorców. Typowy sklep dropshippingowy, który stale prezentuje ofertę, prowadzi reklamę, przyjmuje zamówienia i osiąga marżę albo prowizję, najczęściej będzie miał właśnie taki charakter.

Nie ma przy tym znaczenia, że przedsiębiorca nie przechowuje towaru w swoim domu lub magazynie. Magazynowanie przez hurtownię jest jedynie elementem modelu logistycznego.

Czy można zacząć od działalności nierejestrowanej?

Osoba fizyczna może prowadzić drobną działalność bez wpisu do CEIDG, jeżeli spełnia warunki działalności nierejestrowanej. Od 1 stycznia 2026 r. limit jest ustalany kwartalnie i wynosi 225% minimalnego wynagrodzenia. Przy minimalnym wynagrodzeniu 4806 zł limit w 2026 r. wynosi 10 813,50 zł przychodu należnego na kwartał.

Trzeba również spełniać pozostałe warunki ustawowe, w szczególności dotyczące nieprowadzenia działalności gospodarczej w wymaganym okresie poprzedzającym rozpoczęcie działalności nierejestrowanej. Po przekroczeniu limitu działalność staje się działalnością gospodarczą od dnia przekroczenia, a wniosek o wpis do CEIDG należy złożyć w terminie 7 dni.

Działalność nierejestrowana nie oznacza natomiast braku obowiązków podatkowych i konsumenckich. Nadal trzeba ewidencjonować sprzedaż, rozliczyć uzyskany dochód, respektować prawa konsumentów oraz zbadać obowiązki w VAT i dotyczące kasy fiskalnej.

CEIDG, PKD i ZUS przy dropshippingu

Jeżeli działalność wymaga rejestracji, osoba fizyczna dokonuje wpisu do CEIDG. Od 1 stycznia 2025 r. przy nowych wpisach i zmianach stosuje się klasyfikację PKD 2025. W nowej klasyfikacji sposób sprzedaży – na przykład przez internet – nie zawsze sam w sobie przesądza o jednym kodzie. Przy sprzedaży detalicznej znaczenie ma przede wszystkim rodzaj sprzedawanego towaru, natomiast dla działalności pośredniczącej utworzono odrębne grupowania, między innymi dotyczące pośrednictwa w sprzedaży detalicznej.

Dlatego kod PKD należy dobrać do rzeczywistego modelu: sprzedaży określonych kategorii produktów albo pośrednictwa. Przy szerokim asortymencie może być potrzebnych kilka kodów.

Sam dropshipping nie tworzy szczególnego systemu składek ZUS. Obowiązki zależą od formy działalności i sytuacji ubezpieczeniowej przedsiębiorcy. W szczególnych przypadkach znaczenie mogą mieć również inne źródła świadczeń lub aktywności. Dotyczy to przykładowo zagadnień takich jak renta i działalność gospodarcza rencisty czy świadczenie rehabilitacyjne a działalność gospodarcza.

O tym, czy określona aktywność jest już działalnością gospodarczą, decydują jej faktyczne cechy, a nie branża. Podobny problem może pojawiać się przy innych powtarzalnych przedsięwzięciach zarobkowych, takich jak wynajem rowerów a działalność gospodarcza.

VAT w dropshippingu – od czego zależy rozliczenie?

Nie istnieje jedna stawka ani jeden sposób rozliczenia VAT właściwy dla każdego dropshippingu. Najpierw trzeba ustalić przebieg konkretnej dostawy.

Znaczenie mają przede wszystkim:

• czy przedsiębiorca sprzedaje towar we własnym imieniu, czy świadczy usługę pośrednictwa,
• gdzie znajduje się towar w chwili rozpoczęcia transportu,
• do jakiego państwa jest wysyłany,
• czy klient jest konsumentem, czy przedsiębiorcą,
• kto jest importerem, jeżeli towar przychodzi spoza UE,
• czy sprzedaż odbywa się przez platformę elektroniczną, która w określonych przypadkach może zostać uznana dla potrzeb VAT za podmiot dokonujący dostawy,
• czy można lub trzeba zastosować procedurę OSS albo IOSS.

Zwolnienie z VAT do 240 000 zł

Od 1 stycznia 2026 r. podstawowy limit zwolnienia podmiotowego z VAT wynosi 240 000 zł wartości sprzedaży rocznie. Jeżeli działalność jest rozpoczynana w trakcie roku, limit co do zasady ustala się proporcjonalnie do okresu prowadzenia działalności.

Nie można jednak zakładać, że każdy mały sklep internetowy może korzystać ze zwolnienia. Art. 113 ustawy o VAT przewiduje wyłączenia. Zwolnienia podmiotowego nie stosuje się między innymi do określonych rodzajów towarów sprzedawanych na odległość, w tym niektórych preparatów kosmetycznych i toaletowych, komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych, urządzeń elektrycznych, sprzętu gospodarstwa domowego oraz określonych maszyn i urządzeń.

Dlatego przed rozpoczęciem sprzedaży trzeba sprawdzić nie tylko przewidywany obrót, ale również klasyfikację konkretnych produktów. Przy towarach objętych ustawowym wyłączeniem obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny może powstać już od pierwszej sprzedaży.

Jeżeli dropshipper jest tylko pośrednikiem

W prawidłowo skonstruowanym modelu pośrednictwa przedmiotem świadczenia dropshippera może być usługa, za którą otrzymuje on prowizję. Nie oznacza to jednak automatycznie, że prowizja zawsze podlega polskiemu VAT.

Trzeba ustalić, kto jest usługobiorcą oraz gdzie znajduje się jego siedziba. Przy usługach świadczonych na rzecz przedsiębiorcy zagranicznego mogą znaleźć zastosowanie przepisy o miejscu świadczenia usług, w tym art. 28b ustawy o VAT. Jeżeli pośrednik świadczy usługę bezpośrednio konsumentowi, analiza może prowadzić do innych skutków.

To jeden z powodów, dla których dokumentacja dropshippingu powinna jasno wskazywać strony umowy i sposób ustalania wynagrodzenia.

Towar wysyłany z innego państwa UE

Jeżeli towar znajduje się w państwie Unii Europejskiej i jest wysyłany do konsumenta w innym państwie członkowskim, mogą znaleźć zastosowanie przepisy o wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość. W określonych sytuacjach miejsce opodatkowania przenosi się do państwa, w którym kończy się transport do konsumenta.

Dla części sprzedaży B2C w UE znaczenie ma wspólny próg 10 000 euro, liczony zgodnie z zasadami ustawy o VAT. Po jego przekroczeniu, a w niektórych sytuacjach również wcześniej po dokonaniu odpowiedniego wyboru, podatek rozlicza się według zasad państwa konsumpcji.

Procedura OSS pozwala przedsiębiorcy rozliczać kwalifikującą się sprzedaż konsumentom z innych państw UE za pośrednictwem jednego państwa członkowskiego, zamiast dokonywać odrębnych rejestracji VAT w każdym kraju. Nie każda konstrukcja dropshippingowa jest jednak WSTO. Jeżeli na przykład towar dostawcy znajduje się już w państwie klienta albo w łańcuchu występuje kilka kolejnych dostaw, trzeba osobno ustalić miejsce każdej transakcji.

Dropshipping z Chin lub innego państwa spoza UE

Najwięcej wątpliwości powstaje wtedy, gdy towar jest wysyłany bezpośrednio od dostawcy spoza Unii Europejskiej do konsumenta w Polsce lub innym kraju UE.

Nie wystarczy wówczas ustalić, kto pobrał zapłatę. Trzeba odpowiedzieć przede wszystkim na pytania: kto sprzedaje towar konsumentowi, kto jest odpowiedzialny za jego przywóz oraz kto dokonuje zgłoszenia celnego.

IOSS dla przesyłek do 150 euro

Procedura Import One Stop Shop, czyli IOSS, jest przeznaczona do sprzedaży na odległość importowanych towarów znajdujących się w przesyłkach o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej 150 euro, z wyłączeniami przewidzianymi w przepisach.

Jeżeli transakcja jest prawidłowo rozliczana w IOSS, VAT od sprzedaży może zostać pobrany od klienta już przy zakupie według stawki właściwej dla państwa przeznaczenia. Następnie jest rozliczany w procedurze IOSS, a import może korzystać z odpowiedniego zwolnienia z VAT przy spełnieniu warunków dotyczących między innymi identyfikacji przesyłki numerem IOSS.

Jeżeli IOSS nie jest stosowany, VAT może zostać rozliczony przy imporcie. To, od kogo zostanie pobrany i kto formalnie odpowiada za import, zależy od sposobu dokonania zgłoszenia i przyjętego modelu dostawy.

Nowe cło od przesyłek do 150 euro od 1 lipca 2026 r.

Od 1 lipca 2026 r. zmieniły się unijne zasady celne dotyczące części przesyłek e-commerce o wartości rzeczywistej do 150 euro. Do 1 lipca 2028 r. obowiązuje tymczasowe cło w wysokości 3 euro za pozycję towarową w kwalifikującej się przesyłce, między innymi przy określonych przesyłkach rozliczanych w schemacie IOSS oraz przesyłkach pocztowych objętych regulacją unijną.

Nie należy więc opierać kalkulacji dropshippingu na dawnym założeniu, że każda przesyłka do 150 euro jest zwolniona z cła. W aktualnym modelu koszty celne powinny zostać uwzględnione przy ustalaniu ceny i warunków współpracy z dostawcą lub platformą.

Dokumenty, które trzeba sprawdzić przed uruchomieniem dropshippingu

Najbezpieczniej ustalać sposób opodatkowania dopiero po rozpisaniu rzeczywistego schematu transakcji. Szczególne znaczenie mają:

• umowa z dostawcą lub regulamin platformy hurtowej,
• regulamin sklepu przedstawiany klientom,
• informacja, kto jest wskazany na stronie jako sprzedawca,
• zasady przyjmowania płatności i przekazywania pieniędzy dostawcy,
• faktury lub inne dokumenty wystawiane przez dostawcę,
• dokumenty sprzedaży przekazywane klientowi,
• warunki dostawy, w tym ustalenie podmiotu odpowiedzialnego za import,
• informacje dotyczące IOSS, jeżeli dostawca albo platforma deklaruje korzystanie z tej procedury,
• kraje, z których towary są faktycznie wysyłane, a nie wyłącznie kraj siedziby dostawcy.

Najczęstsze pytania o dropshipping i podatki

Czy mogę prowadzić dropshipping bez firmy?

Tak, ale tylko wtedy, gdy spełniasz wszystkie warunki działalności nierejestrowanej. W 2026 r. przychód należny z takiej działalności nie może przekroczyć w żadnym kwartale 10 813,50 zł. Trzeba również spełnić pozostałe warunki ustawowe. Przekroczenie limitu powoduje konieczność rejestracji działalności.

Czy dropshipping zawsze wymaga VAT?

Nie. Część przedsiębiorców może korzystać ze zwolnienia podmiotowego do 240 000 zł rocznie, ale zwolnienie nie jest dostępne przy określonych czynnościach i kategoriach towarów. Przy sprzedaży transgranicznej dodatkowo trzeba stosować przepisy dotyczące miejsca opodatkowania, importu, OSS lub IOSS.

Czy przychodem jest tylko marża na produkcie?

Nie można przyjąć takiej zasady dla każdego dropshippingu. Jeżeli przedsiębiorca kupuje towar od dostawcy i następnie sprzedaje go klientowi we własnym imieniu, jego przychodem co do zasady jest należność ze sprzedaży, a zakup towaru rozpatruje się odrębnie jako koszt zgodnie z właściwymi przepisami podatkowymi. Prowizja może być przychodem w rzeczywistym modelu pośrednictwa.

Czy dostawca z Chin może po prostu naliczyć polski VAT?

Samo wykazanie kwoty nazwanej VAT na stronie dostawcy nie wystarcza. Trzeba wiedzieć, w jakim charakterze działa dostawca lub platforma, czy sprzedaż jest objęta IOSS oraz kto rozlicza podatek i import. Numeru IOSS nie powinno się ujawniać klientowi jako zwykłego numeru identyfikacyjnego – jest on przekazywany w odpowiednim procesie odprawy.

Czy sprzedaż przez Allegro, Amazon albo inną platformę zmienia zasady VAT?

Może je zmienić. Przepisy o VAT przewidują sytuacje, w których podmiot ułatwiający sprzedaż poprzez interfejs elektroniczny jest dla celów VAT traktowany tak, jakby sam otrzymał i dostarczył towar. Dotyczy to między innymi określonej sprzedaży na odległość towarów importowanych w przesyłkach do 150 euro. Trzeba jednak analizować konkretną transakcję i zasady danej platformy.

Źródła

• Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, w szczególności art. 3 i art. 5.
• Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w szczególności przepisy dotyczące dostawy towarów, miejsca świadczenia, sprzedaży na odległość, art. 7a, art. 28b, art. 113 oraz procedur OSS i IOSS.
• Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2024 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), wprowadzające PKD 2025.
• Rozporządzenie Rady (UE) 2026/382 z dnia 11 lutego 2026 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1186/2009 w zakresie należności celnych dotyczących przesyłek o niewielkiej wartości.
• Informacje Ministerstwa Finansów i Krajowej Administracji Skarbowej dotyczące OSS, IOSS oraz zmian w e-commerce obowiązujących od 1 lipca 2026 r.

Potrzebujesz indywidualnej odpowiedzi? Opisz swoją sytuację w formularzu poniżej. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.