Kategoria: Spółka cywilna

Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Masz problem ze spółką cywilną? Opisz swój problem i zadaj pytania.
(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Wybór opodatkowania dla spółki cywilnej

Jakub Bonowicz • Opublikowane: 2015-05-11

Jestem kierownikiem robót w firmie, w której mój kolega, z którym chcę założyć spółkę cywilną, pracował jeszcze dwa miesiące temu – był inżynierem budowy. Do naszych obowiązków należała organizacja pracy pracowników i kontrola podwykonawców, prowadzenie dokumentacji budowy. Chcemy założyć spółkę cywilną, która miałaby się zajmować wykonawstwem oraz sprzedażą osprzętu robionego z półproduktów. Jak forma opodatkowania będzie dla nas najkorzystniejsza? Czy będąc płatnikiem podatku VAT możemy współpracować z firmą, w której ja cały czas pracuję, a kolega pracował jeszcze niedawno?

Jakub Bonowicz

»Wybrane opinie klientów

Bardzo dokładnie omówione przedstawione zagadnienie, nie zostało pominięte żadne moje pytanie, argumentacja poparta przepisami prawnymi. Jedynie wydaje mi się, że cena była dosyć wysoka (300zł), ale może to wynikało z faktu, że na tle przedstawionego problemu miałam kilka pytań. Na początku się wahałam gdy dowiedziałam się ile będzie mnie kosztować porada, ale po jej przeczytaniu jakoś ją przełknęłam, gdyż odpowiedź była bardzo wyczerpująca i konkretna.
Katarzyna
Ok. Polecam w przyszłości gdy będę miał wątpliwości z pewnością skorzystam z porad.
Bartosz, 31 lat, geodeta
Rezygnuję , że swojego adwokata , który ma wąski zakres swoich usług , tutaj mam kompleksową pomoc w zakresie prawa . Zdecydowanie polecam!!!
Marcin, 46 lat
Rzeczowo i na temat. Polecam. Skożystam w przyszlosci.
Marek
Terminowo prosto merytorycznie czuję że to odpowiedź na MOJE pytanie a nie \"gotowiec\"
Małgorzata, 56 lat, Menedżer

Postawione pytania wraz z poglądowymi odpowiedziami):

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

  1. Jaka forma opodatkowania będzie dla Państwa najkorzystniejsza?
    W największym skrócie: jeżeli z rozpoczęciem działalności związane będą większe koszty, to lepiej jest opodatkować działalność podatkiem liniowym.
    Jeżeli natomiast dalsza działalność będzie prowadzona z nieznacznym udziałem kosztów uzyskania przychodu, to warto rozważyć opodatkowanie jej ryczałtem od działalności wytwórczej w wysokości 5,5% podatku od przychodu.
  2. Czy będąc podatnikiem VAT mogą Państwo współpracować z firmą, w której Pan cały czas pracuje, a Pana kolega niedawno pracował?
    Nie widzę żadnych przeciwwskazań. Z pewnością natomiast nie ma to wpływu na podatek VAT. Wątpliwość może natomiast wynikać z kwestii uiszczania przez Państwa składek na ZUS i ich wysokości.

Na wstępie kilka uwag wprowadzających.

Otóż należy pamiętać, że spółka cywilna to nie jest w świetle prawa żaden odrębny byt prawny – jest to jedynie umowa, o której stanowi art. 860 K.c. i następne. Dochód spółki jest dochodem jej wspólników i podlega opodatkowaniu jako dochód z działalności gospodarczej wspólników. Wspólnicy – każdy we własnym zakresie składa deklarację PIT na koniec roku podatkowego i samodzielnie rozlicza się z fiskusem z uzyskanego z podziału zysku spółki dochodu. Natomiast należy pamiętać, że mimo tego, że spółka cywilna na gruncie prawa cywilnego nie stanowi żadnego nowego bytu prawnego, to już na gruncie przepisów podatkowych spółka taka może być uznana za podatnika VAT oraz być stroną postępowania toczącego się w sprawie podatkowej przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Otóż opodatkowanie spółki cywilnej może być dokonane w następujący sposób:

  • opodatkowanie dochodu podatkiem według skali podatkiem 18/32%;
  • opodatkowanie dochodu podatkiem liniowym 19%;
  • opodatkowanie przychodu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w wysokości:
    • albo jako przychodów z działalności wytwórczej – wtedy 5,5% podatku;
    • albo jako przychodów z działalności usługowej 8,5% podatku.

Jak Pan widzi, metod opodatkowania jest kilka i zasadniczo ma Pan wolny wybór co do tego, z której metody opodatkowania Pan skorzysta. Każda z nich posiada pewne zalety. Omówię pokrótce każdą z nich. Jednak należy pamiętać, iż w pewnych wypadkach wybór opodatkowania przez drugiego wspólnika ma bezpośrednie przełożenie na metody opodatkowania, jakie Panu przysługują. Istnieje bowiem ugruntowana linia interpretacyjna organów podatkowych, zgodnie z którą jeżeli choćby jeden ze wspólników spółki cywilnej wybrał metodę ogólną, to drugi już nie może zastosować opodatkowania ryczałtem. Takie stanowisko wyrażono m.in. w interpretacji podatkowej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 listopada 2008 r. (sygn. IPPB1/415-1066/08-2/EC):

„Mając to na uwadze stwierdzić należy, iż obowiązujące przepisy prawa podatkowego nie dają możliwości, aby podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność w formie spółki cywilnej osób fizycznych mogli dla siebie wybrać odmienne zasady opodatkowania. Z uwagi na fakt, iż w stanie faktycznym opisanym we wniosku, spółka cywilna w zgłoszeniu identyfikacyjnym NIP-2 zadeklarowała opodatkowanie dochodu na zasadach ogólnych, co jest jednoznaczne z prowadzeniem przez spółkę cywilną podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz w związku z tym, iż jeden ze wspólników spółki cywilnej w terminie wynikającym z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie złożył naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, pisemnego oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy to wspólnicy spółki cywilnej zobowiązani są do odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy na zasadach ogólnych.

W powyższej sytuacji złożone przez jednego ze wspólników spółki cywilnej oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych nie wywołuje żadnych skutków prawnych.”

Widać więc, że powinien Pan ze wspólnikiem uzgodnić, jaką metodę opodatkowania Państwo zastosujecie. Brak zgody będzie natomiast oznaczał opodatkowanie według zasady ogólnej.

I.

Otóż punktem wyjścia jest opodatkowanie według zasad ogólnych, czyli według skali. Jest to zawsze domyślne rozwiązanie. Oznacza to, że jeżeli nie wybierze Pan opodatkowania np. metodą liniową, to będzie Pan opodatkowany według skali. Podatek liczony skalą wynosi:

  • dla dochodu nieprzekraczającego 85 528 zł – 18% minus kwota odliczenia 556,02 zł;
  • dla nadwyżki ponad kwotę 85 528 zł podatek wynosi 32%.

Kilka uwag: po pierwsze, opodatkowanie tym podatkiem zachodzi, jeżeli została przekroczona kwota wolna od podatku, która na rok 2014 wynosi 3091 zł. Oznacza to, że jeżeli nie osiągnąłby Pan w danym roku podatkowym dochodu przekraczającego tę kwotę, to podatku nie zapłaci Pan w ogóle. Po drugie, jeżeli zmieści się Pan w pierwszej grupie podatkowej, to od kwoty wyliczonego podatku odejmuje Pan 556,02 zł (np. Pański dochód wyniósł 50 000 zł, od tego liczymy 18%, t. 9.000 zł, od czego odejmujemy 9000-556,02= 8443,98 zł podatku do zapłaty. Ale uwaga – nie odejmujemy tej kwoty, jeżeli przekroczył Pan drugi próg podatkowy. Po trzecie, jeżeli przekroczy Pan drugi próg podatkowy, to podatek według wyższej stawki płaci Pan dopiero od nadwyżki ponad kwotę 85 528 zł (przykład: zarobił Pan 100 000 zł, czyli do 85 528 zł zapłaci Pan równo 14 839 zł 02 gr, a od kwoty 14 472 zł zapłaci Pan 32%. Po czwarte wreszcie, podatek płacimy od kwoty dochodu, a nie – przychodu. Kwestia ta wymaga jednak dalszego rozwinięcia. Po piąte, jeżeli osiągnie Pan stratę z działalności, to rzecz jasna nie zapłaci Pan żadnego podatku, bowiem nie osiągnąłby Pan dochodu, który może być opodatkowany.

Otóż podstawą opodatkowania według skali jest dochód, który stanowi różnicę pomiędzy przychodem (rozumianym jako całość uzyskanych płatności z tytułu prowadzonej działalności), a kosztami uzyskania przychodu. Koszty uzyskania przychodu mają więc duże znaczenie, bowiem wprost wpływają one na ostateczną kwotę podatku do zapłaty. Jeżeli np. osiągnął Pan 100 000 przychodu, z czego 80 000 zł stanowiły koszty, to podstawą opodatkowania będzie kwota 20 000 zł. Istotne jest natomiast, aby koszty były poniesione w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Czyli muszą być one w bezpośrednim związku do uzyskanego przychodu.

Łatwo to zobrazować na przykładzie: np. jeżeli moja działalność polega na obsłudze prawnej, to do kosztów mogę zaliczyć np. wydatki na papier do drukarki lub meble do kancelarii, ale już nie kwoty wydane na prywatny wyjazd wypoczynkowy za granicę albo bilety do kina.

Koszty, moim zdaniem, odgrywać mogą w Państwa przypadku kluczową rolę, w szczególności w początkowej fazie działalności gospodarczej. Z reguły jest bowiem tak, że rozpoczęcie własnej działalności wiąże się z ponadnormatywnymi kosztami początkowymi. Do kosztów takich w przypadku działalności polegającej na wykonawstwie osprzętu budowlanego można zaliczyć chociażby zakup narzędzi niezbędnych do wytworzenia takiego osprzętu z półproduktów, koszty wynajęcia zakładu, w którym prace te będą wykonywane, koszty Internetu, telefonu, wynagrodzenia pracowników, leasingu maszyn lub samochodów służbowych itp. Generalnie rzecz biorąc wszystko, co ma związek z tą konkretną działalnością gospodarczą.

II.

Druga możliwość to opodatkowanie działalności podatkiem liniowym 19%. Mimo tego, że i tutaj, tak jak w przypadku opodatkowania skalą, podstawą opodatkowania jest dochód, to istnieje kilka zasadniczych różnic, które znacząco wpływają na różne skutki podatkowe obydwu tych metod. Po pierwsze, podatek liniowy płacimy od jakiegokolwiek dochodu osiągniętego w danym roku podatkowym, a więc nie ma znaczenia, czy zostanie przekroczona jakakolwiek kwota. Wystarczy nawet, że osiągnie Pan 10 zł dochodu, aby zapłacić z tego tytułu podatek 19%. Nie ma więc tutaj kwoty wolnej od podatku, tak jak w przypadku skali. Po drugie, stawka podatku jest jedna i nie ma żadnych progów – płacimy więc 19% zawsze, niezależnie czy zarobiliśmy 5000 zł, czy 500 000 zł w danym roku podatkowym. Po trzecie, nie ma również kwoty odliczanej od podatku (tak jak w przypadku skali, gdzie jest 556,02 zł odliczenia). Po czwarte, również jak w przypadku skali płacimy podatek od dochodu rozumianego jako różnica (dodatnia rzecz jasna) pomiędzy przychodem i kosztami uzyskania przychodu. Również tutaj może Pan więc odliczać od podstawy opodatkowania koszty poniesione w celu uzyskania przychodu (materiały biurowe, koszt półproduktów, koszt polisy OC itp.).

Należy również pamiętać o istotnej kwestii, mianowicie że zarówno w przypadku podatku liniowego, jak w przypadku skali, istnieje możliwość amortyzacji środków trwałych wniesionych do spółki. Aspekty prawnopodatkowe amortyzacji środków trwałych ujęto w art. 22a-22o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT). Generalnie rzecz ujmując, amortyzacji podlegają wnoszone do spółki cywilnej środki trwałe, do których zalicza się przede wszystkim budynki oraz rzeczy ruchome, jak maszyny czy pojazdy oraz wartości niematerialne i prawne o wartości początkowej ponad 3500 zł. Amortyzacja umożliwia w praktyce bardziej proporcjonalne rozłożenie kosztów związanych z zakupem danej maszyny lub innego środka trwałego do przedsiębiorstwa. Przy czym zastrzec należy, iż amortyzacji mogą podlegać tylko te środki trwałe, które mają być używane przez ponad 1 rok. Istotnym warunkiem, aby móc dokonać amortyzacji, jest w przypadku spółki cywilnej, aby dana rzecz została wniesiona do spółki jako wkład własnościowy. W takim wypadku, jeżeli przedmiotem aportu ma być służbowy samochód, to wraz z chwilą jego wniesienia staje się on współwłasnością wszystkich wspólników.

Przykład: Jest Pan właścicielem samochodu i chce go Pan wnieść do spółki jako wkład. W spółce oprócz Pana jest tylko jeden wspólnik. Zatem w chwili wniesienia samochodu do spółki Pański wspólnik staje się jego współwłaścicielem.

W takim wypadku każdy ze wspólników spółki cywilnej jest upoważniony do dokonywania we własnym zakresie odpisów amortyzacyjnych od środka trwałego według udziału, jaki przysługuje mu do tej rzeczy. Potwierdza to również nauka prawa:

„Zgodnie z art. 22g ust. 11 PDOFizU, w przypadku gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, ma on prawo skorzystać z odpisów amortyzacyjnych ustalonych od wartości początkowej środka trwałego w takiej proporcji, w jakiej pozostaje jego udział we własności. W przypadku braku przeciwnego dowodu należy przyjąć, że udziały poszczególnych współwłaścicieli są równe.”

Aby dokonać amortyzacji danego środka trwałego, należy więc ustalić jego wartość początkową, wpisać go do ewidencji środków trwałych, wybrać metodę amortyzacji oraz rozpocząć dokonywanie odpisów amortyzacyjnych.

Podsumowując: kwestie kosztów oraz amortyzacji środków trwałych w ramach opodatkowania dochodu według skali lub podatkiem liniowym wymagały szerszego omówienia, gdyż, jak zakładam, w przypadku rozpoczęcia działalności poniesiecie Panowie określone koszty związane z „rozruchem” produkcji, które w istotny sposób mogą wpływać na wysokość kwoty podlegającej opodatkowaniu.

Jeżeli więc przyjmiemy, że umowę spółki zawieracie Panowie dzisiaj i od dzisiaj rozpoczynacie działalność, w związku z czym od razu należało nabyć określone maszyny i samochody, to może się okazać, że przez pewien czas kwoty wydatków będą przewyższały przychód i w efekcie w takim wypadku w ogóle nie zapłacą Państwo podatku dochodowego. Należy mieć jednocześnie na uwadze, że w razie ujęcia środków trwałych w ewidencji, będą Państwo mogli dokonywać odpisów amortyzacyjnych na zasadach przewidzianych w ustawie o PIT, co również wpłynie na zmniejszenie kwoty podlegającej opodatkowaniu.

III.

Inaczej będzie natomiast wyglądać kwestia opodatkowania ryczałtem. Otóż w tym przypadku nie płacimy podatku od dochodu, a od przychodu. Czyli nie interesują nas w ogóle koszty uzyskania przychodu – po prostu wszystkie kwoty, jakie składają się na przychód, będą jednocześnie oznaczać podstawę opodatkowania.

Przykład: W 2014 r. osiągną Państwo ze swojej działalności 100 000 zł przychodu, natomiast wydatki stanowiące koszty uzyskania przychodu wyniosły 25 000 zł. W takim wypadku podatek ryczałtowy liczymy od kwoty 100 000 zł, bez znaczenia dla wysokości kosztów uzyskania przychodu.

Widać więc na pierwszy rzut oka, że ryczałt będzie się opłacał, jeżeli kosztów nie ma żadnych, lub też są one stosunkowo niewielkie. Natomiast ryczałt będzie niekorzystny w przypadku każdej działalności, która generuje znaczne koszty.

Po drugie, wybór ryczałtu oznacza, iż nie będą Państwo prowadzić księgi przychodów i Rozchodów, a jedynie określoną ewidencję przychodów. Stanowi to znaczne uproszczenie przepisów o rachunkowości.

Zatem w Państwa przypadku, przy założeniu, że rozpoczęcie działalności będzie się wiązało z określonymi kosztami, bardziej opłacalne będzie w teorii skorzystanie z opodatkowania skalą lub podatkiem liniowym. Jeżeli jednak działalność nie będzie się wiązała ze znacznymi kosztami, to można rozważyć ryczałt. W takim wypadku należy przeanalizować, jakiej stawce podlegaliby Państwo, mając na względzie dwie wyżej wymienione.

Otóż opodatkowanie ryczałtem unormowano odrębną ustawą aniżeli ustawą o PIT, a mianowicie – ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930). W świetle art. 12 tej ustawy, stawki podatku są następujące:

  • 20% (zarezerwowana dla wolnych zawodów, jak lekarze, farmaceuci itp.) – w praktyce martwa stawka;
  • 17%;
  • 8,5%;
  • 5,5%
  • 3%.

My powinniśmy zaś skupić się na następujących kategoriach działalności:

5,5% zarezerwowanej dla przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton,

8,5% dla działalności usługowej – art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy:

b) przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1, 2, 4 i 5 oraz załącznika nr 2 do ustawy,

Każda z wyżej wymienionych pozycji wymaga dalszego omówienia.

Otóż po pierwsze, należy przeanalizować, co oznacza pojęcie „działalność wytwórcza” oraz „przychody z robót budowlanych” i czy pod którąkolwiek z tych kategorii można podpiąć produkcję i sprzedaż osprzętu robionego z półproduktów.

Co do działalności wytwórczej, to rozumie się ją zgodnie z definicją zawartą w art. 4 ustawy, jako działalność w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji prowadzona przez podatnika. Istota tkwi więc w wykonywaniu nowych wyrobów. Warto zauważyć, że zgodnie z objaśnieniami do PKWiU z 1997 r. „pod pojęciem wyrobów rozumie się surowce, półfabrykaty, wyroby finalne oraz zespoły i części tych wyrobów – o ile występują w obrocie”. Niemniej, przepisy podatkowe nie zawierają definicji wytwarzania (w wyniku czego mają powstawać nowe wyroby). Zgodnie z definicją słownikową „wytwarzać” to „produkować coś; tworząc wydzielać coś; powodować powstanie czegoś”. O zakwalifikowaniu działalności gospodarczej do działalności wytwórczej decyduje więc przede wszystkim końcowy efekt tej działalności, tj. powstanie z zakupionych czy wytworzonych materiałów nowego wyrobu. Podstawowym wymogiem jest, aby wytwór był nowy. Odnosząc się do orzecznictwa na ten temat wskazać należy, iż: „Wyrób jest produktem pracy fizycznej, a nie wytworem pracy umysłowej. Niespornym jest, że opracowania wykonane przez skarżącego są efektem pracy intelektualnej, a wobec tego nie mieszczą się w kategorii pojęciowej wyrazu „wyrób” i – w konsekwencji – ich opracowanie nie może być zakwalifikowane jako działalność wytwórcza” (wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 czerwca 2005 r., III SA/Wa 423/05, LEX nr 181423).

Natomiast warto zauważyć, iż zgodnie ze stanowiskiem doktryny za wytwarzanie należy też uznać przetwarzanie rzeczy wcześniej zakupionych w tym celu (tak Bartosiewicz A., Kubacki R. w: „Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Komentarz”. ABC, 2011).

W sprawach dotyczących sprzedaży towarów uprzednio przez podatnika zakupionych jako poddanych odpowiedniej obróbce lub przetworzeniu zapadły również wyroki sądowe. Dla przykładu warto sięgnąć do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2007 r., II FSK 971/06, LEX nr 436525): „Sprzedawane przez skarżącego produkty stanowiły nowe wyroby w porównaniu do produktów wcześniej przez niego zakupionych, co przesądza o nadaniu prowadzonej przez niego działalności charakteru działalności wytwórczej”; analiza tego wyroku każe dostrzec, iż dotyczył on stanu faktycznego, w którym podatnik prowadził działalność gospodarczą polegającą na zakupie drewna, przerobie tego drewna u podwykonawców wyspecjalizowanym sprzętem na deski, łaty, kantówki itp., a następnie sprzedaży gotowych wyrobów. Sąd uznał więc, iż taka działalność może być uznana za działalność wytwórczą.

Wobec tego można obecnie ostrożnie przyjąć, iż planowana przez Pana i Pańskiego wspólnika działalność może w istocie wyczerpywać przesłanki dla uznania jej za działalność wytwórczą. Aby jednak odpowiedź była pełna, omówić należy jeszcze dwie pozostałe kategorie działalności, pod które można omawianą działalność zaliczyć.

Ad. przychód z robót budowlanych. Na wstępie trzeba zasygnalizować, iż ustawa nie definiuje tego pojęcia. Doktryna postuluje, aby powiązać to pojęcie w sposób zbieżny z tym, co zaliczone zostało do robót budowlanych przez klasyfikację statystyczną. W tym kontekście zauważyć należy, że klasyfikacja statystyczna (PKWiU z 1997 r.) do robót budowlanych zalicza:

1) prace polegające na wznoszeniu nowych budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, począwszy od przygotowania terenu przez zróżnicowany zakres robót ziemnych, fundamentowych (stan zerowy), wykonywanie elementów nośnych, przegród budowlanych, układanie i pokrywanie dachów (stan surowy) do robót montażowych, instalacyjnych i wykończeniowych;

2) prace związane z przebudową, rozbudową, nadbudową, modernizacją, odbudową i remontem już istniejących budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, prace związane z inżynierią lądową i wodną;

3) instalowanie budynków i budowli z prefabrykatów, instalowanie konstrukcji stalowych.

Przy czym należy pamiętać, iż jest to jedna z kilku możliwych wykładni przepisów i wcale nie jest przesądzone, że organ podatkowy nie uzna inaczej.

Niemniej, z powyższego możemy przyjąć asumpt, że omawiana działalność Państwa nie będzie stanowić działalności opartej na wykonywaniu robót budowlanych.

Ad. działalność usługowa, dla której przewidziano stawkę 8,5% podatku.

W kontekście tej stawki oraz rodzaju działalności wpierw spostrzec należy, iż odnosi się ona do szeroko rozumianej działalności usługowej, nie precyzując jednak, co należy rozumieć przez to pojęcie. Należy więc wskazać, iż przepis ten oraz zawarta w nim stawka podatku mają charakter przepisu generalnego- tj. zastosujemy go jedynie wobec działalności usługowej oraz wyłącznie wówczas, gdy dana działalność nie została ujęta w którymś z pozostałych przepisów ustawy o podatku zryczałtowanym. Takie samo zapatrywanie odnaleźć można również w doktrynie prawniczej:

Z komentowanych przepisów wynika, że stawka 8,5% ma zastosowanie do przychodów z działalności usługowej, o ile dla danego rodzaju przychodów nie wprowadzono innej stawki (niższej bądź wyższej). Regulacja powyższa - przewidująca dla przychodów z działalności usługowej stawkę 8,5% – ma zatem charakter ogólny. Nie ma ona zastosowania, gdy inne przepisy wprowadzają dla przychodów z poszczególnego rodzaju czynności wykonywanych w ramach działalności usługowej inną stawkę podatku. Dotyczy to przykładowo 20-procentowej stawki dla usług wykonywanych w ramach wolnych zawodów, 17-procentowej stawki dla przychodów z niektórych usług wyraźnie wymienionych, 5,5-procentowej stawki dla działalności w zakresie transportu towarowego czy robót budowlanych, 3-procentowej dla działalności gastronomicznej.

Dlatego, moim zdaniem, w kontekście dopuszczalności opodatkowania ryczałtem zasadnie będzie przyjąć, że działalność opisana przez Pana wypełnia znamiona działalności wytwórczej, tym samym dając podstawę dla jej opodatkowania podatkiem 5,5%. Z kolei z uwagi na fakt, iż przepis o działalności wytwórczej jest bardziej szczegółowy względem przepisu stanowiącego o podatku 8,5% od działalności usługowej w dziedzinie handlu, to zastosować należy niższą stawkę podatku.

Na marginesie – należy się jeszcze odnieść do pewnej konkretnej sytuacji, która nieraz ma miejsce w przypadku opodatkowania ryczałtem. Otóż gdyby w praktyce się okazało, że omawiana działalność może spełniać przesłanki nie tylko działalności wytwórczej, ale też np. usługowej, innej niż wytwórcza (czyli gdyby doszło do zbiegu kilku stawek opodatkowania), to ustalenia sposobu opodatkowania należy dokonać zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku zryczałtowanym:

„3.(51) Jeżeli podatnik obowiązany do prowadzenia ewidencji przychodów prowadzi działalność, z której przychody są opodatkowane różnymi stawkami określonymi w ust. 1, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych ustala się według stawki właściwej dla przychodów z każdego rodzaju działalności, pod warunkiem że ewidencja przychodów jest prowadzona w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności. W razie gdy podatnik, o którym mowa w zdaniu poprzednim, nie prowadzi ewidencji w sposób zapewniający ustalenie przychodów dla każdego rodzaju działalności, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, z tym że w przypadku osiągania również przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ryczałt wynosi 20% albo 17%, w przypadku osiągania również przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2”.

Zatem w razie, gdyby działalność Państwa nie ograniczała się tylko do wytwarzania z półproduktów osprzętu, ale związana byłaby również z innymi rodzajami działalności (np. podlegającej opodatkowaniu stawką 8,5%), to zgodnie z ww. przepisem badać będziemy, które czynności podlegają jakiemu podatkowi (konieczne będzie rozgraniczenie, w miarę możliwości, poszczególnych rodzajów czynności) i stosować będziemy odpowiedni podatek. Natomiast w razie gdyby ewidencja uniemożliwiała przypisanie każdej czynności do odpowiedniej stawki podatkowej, to stosować będziemy przepis o podatku 8,5%.

Odnosząc się teraz do drugiego pytania. Otóż bezsporne jest, że spółka cywilna może być podatnikiem VAT. Wynika to z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Jeżeli chodzi o Pańskie pytanie rozumiane wprost, to na gruncie podatku VAT jest obojętne, że spółka cywilna jako podatnik dokonuje dostawy towarów na rzez podmiotu (przedsiębiorcy), w którym wspólnicy ci albo jeszcze do niedawna pracowali (jak Pański wspólnik) lub wciąż pracują (jak Pan). Czyli w takim wypadku i tak spółka będzie zobowiązana do rozliczenia podatku VAT, chyba że skorzysta ze zwolnienia przedmiotowego dla tzw. małych podatników VAT, o którym mowa w art. 113 ustawy o VAT:

„Art. 113

1.312) Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku”.

Natomiast może powstać pytanie, czy rozpoczynając działalność w formie spółki cywilnej, Panu oraz Pańskiemu wspólnikowi będzie przysługiwać prawo do niższych składek ZUS jako przedsiębiorcom? Niższe składki w wysokości 30% kwoty minimalnego miesięcznego wynagrodzenia za pracę netto przysługują bowiem wyłącznie niektórym osobom rozpoczynającym działalność gospodarczą. Otóż okazuje się, że tak. Wynika to z art. 8 ust. 6 pkt 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, zgodnie z którym:

„6. Za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się:

1) osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych; (…)”.

Przepis ten odwołuje się bowiem do definicji podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, którą zawarto w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej:

„Art. 4

1. Przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą.

2. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.

Oznacza to, że osoby wykonujące innego rodzaju pozarolniczą działalność w rozumieniu art. 8 ust. 6 u.s.u.s. (np. wspólnik jednoosobowej spółki z o.o. oraz wspólnicy spółki jawnej, partnerskiej i komandytowej) nie mają prawa opłacać składek na ubezpieczenia społeczne od podstawy wymiaru ustalonej zgodnie z art. 18a ust. 1 u.s.u.s. Natomiast prawo takie przysługuje wspólnikom spółki cywilnej.

 

Teraz powstaje pytanie – czy prawo do niższych składek ZUS nie zostanie wyłączone przez to, iż będą Państwo wykonywać działalność na rzecz byłego pracodawcy?

Art. 18a. 1. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonych, o których mowa w art. 8 ust. 6 pkt 1, w okresie pierwszych 24 miesięcy kalendarzowych od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej stanowi zadeklarowana kwota, nie niższa jednak niż 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia.

2. Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania do osób, które:

1) prowadzą lub w okresie ostatnich 60 miesięcy kalendarzowych przed dniem rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej prowadziły pozarolniczą działalność;

2) wykonują działalność gospodarczą na rzecz byłego pracodawcy, na rzecz którego przed dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej w bieżącym lub w poprzednim roku kalendarzowym wykonywały w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy czynności wchodzące w zakres wykonywanej działalności gospodarczej.

Aby zatem nie mieć prawa do zwolnienia, nie wystarczy wykonywać działalności gospodarczej na rzecz byłego pracodawcy, dodatkowo czynności wykonywane w ramach stosunku pracy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej muszą się pokrywać. Z tego co Pan pisze, Pan był kierownikiem robót, zaś Pana kolega był inżynierem budowy (nie wiem, czy Pan wykonywał swoje obowiązki na podstawie stosunku pracy). Tymczasem spółka ma zajmować się wykonawstwem oraz sprzedażą sprzętu wykonanego z półproduktów. Zakres tych czynności nie wydaje się pokrywać z wykonywaniem czynności inżyniera budowy i kierownika robót. W takim wypadku, jeśli w ostatnich 5 latach nie prowadziliście Państwo działalności gospodarczej, zachowacie Państwo prawo do preferencyjnych składek ZUS.

Podsumowując kwestie prawno-podatkowe. Zdecydowanie konieczne jest wystąpienie do właściwego Dyrektora Izby Skarbowej z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Stanowisko Dyrektora jest wiążące dla organu, niewiążące dla Pana. Oznacza to, iż jeśli uda się uzyskać interpretację korzystną (np. akceptującą proponowane przez nas rozwiązanie podatkowe), to wówczas może Pan z powodzeniem do niego się stosować i nie poniesie Pan negatywnych konsekwencji podatkowych czy karno-skarbowych (o ile oczywiście nie wychodzi Pan poza ten stan faktyczny, który opisał Pan we wniosku o interpretację). Jeśli natomiast interpretacja jest niekorzystna, to nie musi Pan się do niej stosować (wcale nie jest powiedziane, że organy nie orzekną inaczej), może Pan także (po uprzednim wezwaniu organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa – swego rodzaju „odwołanie”) zaskarżyć ją do sądu administracyjnego. Opłata urzędowa od wniosku o interpretację (w zakresie jednego stanu faktycznego) wynosi 40 zł (czasem organ każe dopłacać, twierdząc, iż wniosek obejmuje np. kilka stanów faktycznych). Czas oczekiwania na odpowiedź od Ministra Finansów wynosi około 3 miesięcy. Jeśli byłby Pan zainteresowany sporządzeniem takiego wniosku, to chętnie pomogę.

Dodać należy, że w przypadku złożenia wniosku o interpretację ma to sens tylko wtedy, kiedy zgodnie z prawdą opisze Pan stan faktyczny.

Należy jednocześnie dodać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby pełną ocenę. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej jest sam przepis prawa. Organ podatkowy nie ocenia w tym postępowaniu dokumentów dołączonych do wniosku (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 29 maja 2009 r. IPPB5/423-97/09-4/PS).

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Masz problem ze spółką cywilną? Opisz swój problem i zadaj pytania.
(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »
{* .script("js/zaczekaj.js") *}