Kategoria: Inne

Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Masz problem z prawem handlowym? Opisz swój problem i zadaj pytania.
(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Sprzedaż wyników rozgrywek a działalność w zakresie zakładów wzajemnych

Monika Wycykał • Opublikowane: 2018-09-07

Czy można legalnie prowadzić w Polsce działalność gospodarczą, która polegałaby na zakupie wyników rozgrywek sportowych od firmy, która znajduję się w Izraelu, a następnie ich odsprzedaży zainteresowanym podmiotom? Firma nie przyjmowałaby żadnych zakładów, tylko sprzedawała dane o wynikach rozgrywek.

Monika Wycykał

»Wybrane opinie klientów

Korzystałam już z "ePorady24" wcześniej, byłam bardzo zadowolona z rzetelnej, wnikliwej odpowiedzi na nurtujące mnie pytanie. Dodatkowym atutem jest możliwość zadawania dodatkowych pytań dotyczących pytania głównego.
Danuta, technik ekonomista
Bardzo dokładnie omówione przedstawione zagadnienie, nie zostało pominięte żadne moje pytanie, argumentacja poparta przepisami prawnymi. Jedynie wydaje mi się, że cena była dosyć wysoka (300zł), ale może to wynikało z faktu, że na tle przedstawionego problemu miałam kilka pytań. Na początku się wahałam gdy dowiedziałam się ile będzie mnie kosztować porada, ale po jej przeczytaniu jakoś ją przełknęłam, gdyż odpowiedź była bardzo wyczerpująca i konkretna.
Katarzyna
Ok. Polecam w przyszłości gdy będę miał wątpliwości z pewnością skorzystam z porad.
Bartosz, 31 lat, geodeta
Rezygnuję , że swojego adwokata , który ma wąski zakres swoich usług , tutaj mam kompleksową pomoc w zakresie prawa . Zdecydowanie polecam!!!
Marcin, 46 lat
Rzeczowo i na temat. Polecam. Skożystam w przyszlosci.
Marek

Muszę przyznać, że jest to dość zaskakujące pytanie. Nie zetknęłam się do tej pory z pomysłem zakładającym sprzedaż samych wyników rozgrywek sportowych, bez jakiejkolwiek formy czynnego uczestnictwa w ich urządzaniu. Stąd też na potrzeby niniejszej analizy przyjmuję, że Pańskie czynności rzeczywiście będą koncentrować się wyłącznie wokół sprzedaży wyników rozgrywek sportowych, bez jakichkolwiek czynności dodatkowych, typu przyjmowanie zakładów czy sprzedaż losów.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Co się tyczy działalności hazardowej, Polska niewątpliwie posiada jedne z najostrzejszych regulacji w Europie, w dodatku restrykcje są systematycznie zwiększane – ostatnia duża nowelizacja miała miejsce 1 kwietnia 2017 r., gdy między innymi objęto monopolem państwa organizację gier na automatach oraz hazard w Internecie; wprowadzono również rejestr stron oferujących gry hazardowe niezgodnie z przepisami. W konsekwencji należy stwierdzić, że ta sfera prawa posiada bardzo dużą dynamikę i należy uważnie śledzić dokonujące się zmiany legislacyjne, w szczególności w zakresie ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (j.t. Dz. U. 2018 r., poz. 165, z późn. zm. – dalej: „u.g.h.”). Niestety, nie jest to najlepiej napisana ustawa świata, dlatego jej interpretacja sprawia trudność wszystkim: osobom zainteresowanym działalnością hazardową, przedsiębiorcom, prawnikom, a nawet sądom i organom państwa. Stąd też zawsze należy pamiętać, że wykładnia poszczególnych przepisów może się różnić w zależności od tego, kto dokonuje interpretacji.

Ustawa hazardowa określa rodzaje działalności, które podlegają jej przepisom. Zgodnie z art. 1 ust. 2 u.g.h. regulacji podlegają, jako gry hazardowe:

1) gry losowe,

2) zakłady wzajemne,

3) gry w karty,

4) gry na automatach.

Definicje poszczególnych pojęć również można znaleźć w treści ustawy.

Grami losowymi”, zgodnie z art. 2 ust. 1 zdanie pierwsze u.g.h., „są gry, w tym urządzane przez sieć Internet, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, których wynik w szczególności zależy od przypadku”, w szczególności: gry liczbowe, loterie pieniężne, loterie fantowe, loterie promocyjne, loterie audioteksowe, telebingo, bingo pieniężne, bingo fantowe, gry cylindryczne, gra w karty (black jack, poker, baccarat), gra w kości.

Grami na automatach”, zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.h., „są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości”. Natomiast w myśl art. 2 ust. 5 u.g.h. grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy.

Zakładami wzajemnymi”, zgodnie z art. 2 ust. 2 u.g.h., „są zakłady o wygrane pieniężne lub rzeczowe, polegające na odgadywaniu:

1) wyników sportowego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt, w których uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość wygranej zależy od łącznej kwoty wpłaconych stawek – totalizatory;

2) zaistnienia różnych zdarzeń, w tym zdarzeń wirtualnych, w których uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość wygranych zależy od umówionego, między przyjmującym zakład a wpłacającym stawkę, stosunku wpłaty do wygranej – bukmacherstwo”.

W świetle art. 3 u.g.h. „urządzanie” gier losowych, zakładów wzajemnych, gier w karty i gier na automatach oraz prowadzenie działalności w tym zakresie jest dozwolone na podstawie właściwej koncesji, zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia. Problem pojawia się przy pojęciu „urządzania”, ponieważ nie wiadomo do końca, co to znaczy, że ktoś urządza gry losowe czy zakłady wzajemne. Pewnych wskazówek w tych zakresie dostarcza jedno z orzeczeń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie z dnia 20 stycznia 2016 r.: „Urządzanie gier hazardowych to ogół czynności i działań stanowiących zaplecze logistyczne dla umożliwienia realizowania w praktyce działalności w zakresie gier hazardowych, w szczególności: zorganizowanie i pozyskanie odpowiedniego miejsca na zamontowanie urządzeń, przystosowanie go do danego rodzaju działalności, umożliwienie dostępu do takiego miejsca nieograniczonej ilości graczy, utrzymywanie automatów w stanie stałej aktywności, umożliwiającym ich sprawne funkcjonowanie, wypłacanie wygranych, obsługa urządzeń, zatrudnienie i odpowiednie przeszkolenie personelu, zapewniające graczom możliwość uczestniczenia w grze” (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 stycznia 2016 r., sygn. II SA/Go 852/15).

Od 2017 r. szereg rodzajów działalności hazardowej jest objętych monopolem państwa, co oznacza, że tylko podmiot państwowy może urządzać tego typu gry hazardowe. Pozostałe formy mogą być wykonywane przez podmioty niepaństwowe, jednak na zasadach ściśle określonych w ustawie.

1) Prowadzenie działalności w zakresie gier liczbowych, loterii pieniężnych, gry telebingo oraz gier na automatach poza kasynem gry jest objęte monopolem państwa;

2) Urządzanie gier hazardowych przez sieć Internet, z wyjątkiem zakładów wzajemnych i loterii promocyjnych, jest objęte monopolem państwa;

3) Monopol państwa w zakresie gier na automatach poza kasynem gry jest wykonywany w salonach gier na automatach;

4) Działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości i gier na automatach może być prowadzona po uzyskaniu koncesji na kasyno gry, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 1 i 1b u.g.h. oraz art. 6a ust. 2 u.g.h.;

5) Działalność w zakresie gier bingo pieniężne może być prowadzona po uzyskaniu zezwolenia na prowadzenie salonu gry bingo pieniężne;

6) Działalność w zakresie zakładów wzajemnych może być prowadzona – stosownie do udzielonego zezwolenia – wyłącznie w punktach przyjmowania zakładów wzajemnych albo przez sieć Internet po uzyskaniu zezwolenia na urządzanie zakładów wzajemnych;

7) Loterie fantowe, gry bingo fantowe i loterie promocyjne mogą być urządzane, na podstawie udzielonego zezwolenia, przez osoby fizyczne, osoby prawne lub jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej;

8) Loterie fantowe lub gry bingo fantowe, w których wartość puli wygranych nie przekracza kwoty bazowej, o której mowa w art. 70, mogą być urządzane przez podmioty wymienione w ust. 1, po dokonaniu ich zgłoszenia. Zgłoszenia dokonuje się nie później niż 30 dni przed dniem rozpoczęcia tej gry.

Kłopot w tym, że w przepisach dotyczących gier hazardowych ustawodawca raz posługuje się pojęciem „urządzania”, a raz pojęciem „działalności w zakresie gier hazardowych”, co wprowadza duży chaos w ustawie. W odniesieniu do zakładów wzajemnych w art. 6 ust. 3 u.g.h. jest mowa o tym, że „działalność w zakresie zakładów wzajemnych może być prowadzona – stosownie do udzielonego zezwolenia – wyłącznie w punktach przyjmowania zakładów wzajemnych albo przez sieć Internet po uzyskaniu zezwolenia na urządzanie zakładów wzajemnych”. Według definicji W. Doroszewskiego „działalność” to „zespół czynności, działań, akcji podejmowanych w jakimś kierunku, celu, zakresie, czynny udział w czymś”.

W związku z powyższym, w odniesieniu do przedstawionego pomysłu powstaje dość istotny kłopot: o ile raczej nie można powiedzieć, że zamierza Pan „urządzać zakłady wzajemne”, o tyle powstaje wątpliwość, czy nawet sprzedaż wyników rozgrywek nie będzie formą „działalności w zakresie zakładów wzajemnych”, ponieważ działalność to pojęcie szersze – ktoś inny może te zakłady wzajemne organizować, ktoś inny brać w nich udział, jednak Pana czynności również można określić jaką formę pośredniego zaangażowania w zakłady wzajemne. W mojej subiektywnej ocenie taka interpretacja pozostaje mocno naciągana i nie powinien Pan podlegać pod przepisy ustawy o grach hazardowych, jednak przepisy są takie, jakie są – i nie mogą dać Panu żadnej gwarancji, że gorliwy urzędnik nie potraktuje sprzedaży wyników rozgrywek jako „działalności w zakresie zakładów wzajemnych”, nawet jeżeli będzie się Pan przyczyniał wyłącznie pośrednio do ich organizowania.

Gdyby nawet uznać, że Pana działalność w zakresie sprzedaży wyników rozgrywek jest zgodna z ustawą o grach hazardowych, musi Pan pamiętać, aby działania te – nawet pośrednio! – nie wiązały się z jakąkolwiek formą reklamy lub promocji zakładów wzajemnych.

Przez reklamę zakładów wzajemnych rozumie się publiczne rozpowszechnianie znaków towarowych lub symboli graficznych i innych oznaczeń z nimi związanych, a także nazw i symboli graficznych podmiotów prowadzących działalność w zakresie zakładów wzajemnych oraz informacji o miejscach, w których takie zakłady są urządzane, i możliwościach uczestnictwa.

Przez promocję zakładów wzajemnych rozumie się publiczną prezentację tych zakładów, rozdawanie rekwizytów z nimi związanych, wręczanie żetonów lub dowodów uczestnictwa w tych grach albo ich sprzedaż w miejscach publicznych, a także inne formy publicznego zachęcania do uczestnictwa w nich lub przekonywania o ich zaletach bądź zachęcania do wstępu do punktów przyjmowania zakładów wzajemnych.

Za reklamę i promocję zakładów wzajemnych uważa się również reklamę i promocję produktów i usług, których nazwa, znak towarowy, kształt graficzny lub opakowanie wykorzystuje podobieństwo lub jest tożsame z oznaczeniem zakładów wzajemnych, punktu przyjmowania zakładów wzajemnych albo z firmą, nazwą lub oznaczeniem podmiotu prowadzącego działalność w zakresie zakładów wzajemnych.

Za reklamę i promocję zakładów wzajemnych uważa się również reklamę i promocję podmiotów, których wizerunek reklamowy wykorzystuje podobieństwo lub jest tożsamy z oznaczeniem zakładów wzajemnych, punktu przyjmowania zakładów wzajemnych albo z firmą, nazwą lub oznaczeniem podmiotu prowadzącego działalność w zakresie zakładów wzajemnych lub innym symbolem obiektywnie odnoszącym się do takich oznaczeń.

Co do zasady jakakolwiek promocja lub reklama zakładów wzajemnych jest wykluczona, z wyjątkiem przypadków, gdy jest dozwolona – taka jest logika przepisu art. 29 ust. 1 u.g.h.:

„Art. 29. 1. Zabrania się reklamy i promocji gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości, gier na automatach oraz zakładów wzajemnych. Reklama zakładów wzajemnych, na których urządzanie zostało udzielone zezwolenie, jest dozwolona na zasadach określonych w art. 29b”.

Oznacza to, że zakłady wzajemne, organizowane bez zezwolenia, nie mogą być w żaden sposób reklamowane lub promowane, natomiast zakłady wzajemne, objęte zezwoleniem, mogą być reklamowane i promowane tylko przy zachowaniu zasad opisanych w art. 29b u.g.h.

Dozwolona jest reklama zakładów wzajemnych, na urządzanie których zostało udzielone zezwolenie, pod warunkiem że:

1) nie jest kierowana do małoletnich, nie przedstawia osób małoletnich i nie odbywa się przy udziale małoletnich;

2) nie łączy urządzania gier lub uczestniczenia w grach ze sprawnością fizyczną, intelektualną bądź szansą na uzyskanie łatwej wygranej;

3) nie zawiera stwierdzeń, że udział w grach hazardowych ma relaksujący, uspokajający skutek lub jest sposobem rozwiązywania konfliktów osobistych lub problemów finansowych;

4) nie przedstawia powstrzymywania się lub umiarkowanego uczestniczenia w grach w negatywny sposób;

5) nie zachęca do uiszczania wyższych stawek jako czynnika zwiększającego szansę na wygraną;

6) nie wywołuje skojarzeń z:

a) atrakcyjnością seksualną,

b) relaksem lub wypoczynkiem,

c) nauką lub pracą,

d) sukcesem zawodowym, życiowym lub finansowym.

Reklama zakładów wzajemnych nie może być prowadzona:

1) w telewizji, radiu, kinie i teatrze między godziną 6.00 a 22.00; z wyłączeniem reklamy prowadzonej w trakcie transmisji z imprez sportowych, których podmiot prowadzący działalność w zakresie przyjmowania zakładów wzajemnych jest sponsorem lub jest sponsorem drużyny lub zawodników biorących czynny udział w danej imprezie sportowej;

2) w prasie młodzieżowej i dziecięcej;

3) na okładkach dzienników i czasopism;

4) w miejscach publicznych, z wyłączeniem imprez masowych i imprez sportowych, których podmiot prowadzący działalność w zakresie przyjmowania zakładów wzajemnych jest sponsorem lub jest sponsorem drużyny lub zawodników biorących czynny udział w danej imprezie sportowej, lub jest sponsorem związku sportowego, który ma związek z organizowaną imprezą. Wyłączenie, o którym mowa powyżej, obejmuje tylko reklamy gier organizowanych przez sponsora lub reklamę sponsora.

Reklama zakładów wzajemnych może być prowadzona pod warunkiem umieszczenia w niej komunikatu o:

1) konsekwencjach udziału w nielegalnych grach hazardowych;

2) ryzyku związanym z hazardem;

3) posiadaniu zezwolenia na urządzanie zakładów wzajemnych.

Oprócz tego widzę jeszcze jedno zagrożenie dla Pana działalności – nawet jeżeli uznamy sprzedaż wyników rozgrywek za zgodną z prawem. Chodzi tutaj o moją wątpliwość związaną z wykorzystywaniem tych wyników rozgrywek do działalności hazardowej niezgodnej z prawem. Chodzi tutaj między innymi o zakaz uczestniczenia w grach hazardowych: „Zakazane jest uczestniczenie w grach hazardowych urządzanych przez sieć Internet przez podmioty niewykonujące monopolu państwa w tym zakresie, które urządzają gry hazardowe przez sieć Internet bez wymaganego zezwolenia” (art. 29a ust. 2 u.g.h.).

Kodeks karny skarbowy z dnia 10 września 1999 r. (j.t. Dz. U. 2017 r., poz. 2226, z późn. zm. – dalej: „K.k.s.”), przewiduje bardzo dużo przepisów karnych związanych z naruszeniem przepisów ustawy hazardowej:

Art. 107. § 1. Kto wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia urządza lub prowadzi gry hazardowe, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie.

§ 2. Kto na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uczestniczy w zagranicznej grze hazardowej, podlega karze grzywny do 120 stawek dziennych.

§ 3. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu zabronionego określonego w § 1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grze hazardowej, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie.

§ 4. W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 lub 2 podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.

Art. 107a. § 1. Kto urządza lub prowadzi grę hazardową bez wymaganego urzędowego sprawdzenia lub bez nałożenia wymaganych urzędowych zamknięć, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tym karom łącznie.

§ 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.

Art. 107b. § 1. Kto niszczy losy, kartony lub inne dowody udziału w loterii pieniężnej, loterii fantowej lub grze bingo fantowe bez wymaganego zawiadomienia właściwego organu, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych.

§ 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.

Art. 107c. Kto wbrew obowiązkowi nie zawiadamia w terminie właściwego organu o zniszczeniu lub kradzieży automatu lub urządzenia do gier, podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.

Art. 107d. Kto wbrew warunkom koncesji lub bez wymaganego urzędowego sprawdzenia lub bez nałożenia wymaganych urzędowych zamknięć posiada automat do gier, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie.

Art. 108. § 1. Kto wbrew przepisom ustawy lub warunkom zezwolenia urządza lub prowadzi loterię fantową, grę bingo fantowe, loterię promocyjną lub loterię audioteksową, podlega karze grzywny do 240 stawek dziennych.

§ 2. Jeżeli nadwyżka z loterii fantowej, gry bingo fantowe, loterii promocyjnej lub loterii audioteksowej była przeznaczona na cel społecznie użyteczny, w szczególności dobroczynny, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 podlega karze grzywny do 120 stawek dziennych.

Art. 109. Kto uczestniczy w grze hazardowej, urządzanej lub prowadzonej wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia, podlega karze grzywny do 120 stawek dziennych.

Art. 110. Kto, nie będąc do tego uprawnionym, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej trudni się sprzedażą losów lub innych dowodów udziału w grze losowej, zakładzie wzajemnym lub grze na automacie, podlega karze grzywny do 360 stawek dziennych albo karze ograniczenia wolności, albo obu tym karom łącznie.

Art. 110a. § 1. Kto, wbrew przepisom ustawy, zleca lub prowadzi reklamę lub promocję gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości, zakładów wzajemnych lub gier na automatach, umieszcza reklamę takich gier lub zakładów lub informuje o sponsorowaniu przez podmiot prowadzący działalność w zakresie takich gier lub zakładów, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto czerpie korzyści z reklamy lub promocji gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości, zakładów wzajemnych lub gier na automatach zlecanych lub prowadzonych wbrew przepisom ustawy, z umieszczania reklamy wbrew przepisom ustawy albo informowania o sponsorowaniu przez podmiot prowadzący działalność w zakresie takich gier lub zakładów.

§ 3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 lub 2, podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.

Art. 110b. Kto umożliwia osobie, która nie ukończyła 18. roku życia, udział w grze hazardowej innej niż loteria promocyjna lub fantowa, podlega karze grzywny za wykroczenia skarbowe.

Art. 111. § 1. Kto, nie dopełniając obowiązku nadzoru nad przestrzeganiem reguł obowiązujących w działalności danego przedsiębiorcy lub innej jednostki organizacyjnej, dopuszcza, chociażby nieumyślnie, do popełnienia czynu zabronionego określonego w tym rozdziale, podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli czyn sprawcy wyczerpuje znamiona innego przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego określonego w tym rozdziale albo jeżeli niedopełnienie obowiązku nadzoru należy do ich znamion.”

Zagrożenie jest takie, że w przypadku przestępstwa karno-skarbowego nie odpowiada tylko rzeczywisty jego sprawca lub współsprawca, ale może odpowiadać za nie również osoba trzecia –  jako podżegacz (ktoś, kto nakłania do popełnienia przestępstwa) lub pomocnik (ktoś, kto dostarcza środków do popełnienia przestępstwa). Kodeks karny skarbowy odwołuje się bowiem do pojęć pomocnictwa i podżegania opisanych w Kodeksie karnym, tj. do:

1) art. 18 § 2 K.k., który stanowi, że odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego,

2) art. 18 § 3 K.k., według którego odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie.

W związku z powyższym, jeżeli przy Pańskiej pomocy ktoś będzie uczestniczył w grze hazardowej za granicą (art. 107 § 2 K.k.s.), to teoretycznie może Pan zostać pociągnięty do odpowiedzialności jako pomocnik, a gdyby nakłaniał Pan do gry – to jako podżegacz. Oczywiście, odrębną kwestią pozostaje prawdopodobieństwo, czy organy zaczną Pana ścigać w związku z dokonywaniem przez inne podmioty przestępstw karno-skarbowych. W mojej subiektywnej ocenie prawdopodobieństwo nie jest bardzo wysokie, jednak niewykluczone, że akurat Panu się to przydarzy – wszystko zależy od tego, jak będzie kształtowała się polityka ścigania za naruszenie przepisów ustawy hazardowej i czy przypadkiem nie zostaną zintensyfikowane działania w tym kierunku. Moim obowiązkiem jest jednak Pana uprzedzić o nawet najmniej prawdopodobnych zagrożeniach, ponieważ nigdy nie można mieć 100% gwarancji, że nie wystąpią.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Masz problem z prawem handlowym? Opisz swój problem i zadaj pytania.
(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »
{* .script("js/zaczekaj.js") *}