Kategoria: Inne

Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Masz problem z prawem handlowym? Opisz swój problem i zadaj pytania.
(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Dystrybucja polskich produktów w Irlandii

Maciej Podgórski • Opublikowane: 2019-01-14

Mieszkam w Irlandii i chciałbym rozpocząć współpracę z polską firmy. Dokładnie chodzi o dystrybucję ich produktów w Irlandii. Jaki sposób współpracy byłby najlepszy?

Maciej Podgórski

»Wybrane opinie klientów

Korzystałam już z "ePorady24" wcześniej, byłam bardzo zadowolona z rzetelnej, wnikliwej odpowiedzi na nurtujące mnie pytanie. Dodatkowym atutem jest możliwość zadawania dodatkowych pytań dotyczących pytania głównego.
Danuta, technik ekonomista
Bardzo dokładnie omówione przedstawione zagadnienie, nie zostało pominięte żadne moje pytanie, argumentacja poparta przepisami prawnymi. Jedynie wydaje mi się, że cena była dosyć wysoka (300zł), ale może to wynikało z faktu, że na tle przedstawionego problemu miałam kilka pytań. Na początku się wahałam gdy dowiedziałam się ile będzie mnie kosztować porada, ale po jej przeczytaniu jakoś ją przełknęłam, gdyż odpowiedź była bardzo wyczerpująca i konkretna.
Katarzyna
Ok. Polecam w przyszłości gdy będę miał wątpliwości z pewnością skorzystam z porad.
Bartosz, 31 lat, geodeta
Rezygnuję , że swojego adwokata , który ma wąski zakres swoich usług , tutaj mam kompleksową pomoc w zakresie prawa . Zdecydowanie polecam!!!
Marcin, 46 lat
Rzeczowo i na temat. Polecam. Skożystam w przyszlosci.
Marek

Szanowny Panie,

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Odpowiadając na Pana pytanie wskazać należy na kluczową rolę umowy gospodarczej jaką powinien Pan zawrzeć z polskim kontrahentem. Umowa ta powinna w sposób całościowy i kompleksowy regulować Państwa współpracę poczynając od cen i rozliczeń, przez sposób dostawy, znaki towarowe i własność intelektualna, sposób dostawy (np. z zastosowaniem popularnych  reguł Incoterms) aż po rozwiązywanie sporów/arbitraż i inne. Niezwykle istotnym aspektem współpracy stron winien być wybór prawa regulującego współpracę stron. Gdy bowiem jedna ze stron umowy ma miejsce zamieszkania lub siedzibę poza Polską, o zastosowaniu danego prawa kraju decyduje wybór prawa dokonany przez strony umowy w drodze zamieszczenia w tekście umowy stosownej klauzuli. Warto więc aby strony wybrały prawo polskie.

W braku takiego wyboru – znajdą zastosowanie przepisy kolizyjne. Chodzi tu oczywiście o Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz. Urz. UE L 177 z 4.07.2008, s. 6), które zastąpiło Konwencję rzymską z dnia 19 czerwca 1980 r. o prawie właściwym dla zobowiązań umownych (Dz. U. z 2008 r. Nr 10, poz. 57). Warto pamiętać, że w myśl  art. 28 ust. 1 polskiej ustawy Prawo prywatne międzynarodowe  stanowi, że prawo właściwe dla zobowiązania umownego określa ww. rozporządzenie Rzym I. Zgodnie z zapisami art. 4 .1.f Rozporządzenia Rzym I - f) umowa dystrybucji podlega prawu państwa, w którym dystrybutor ma miejsce zwykłego pobytu (a więc prawo Rep. Irlandii)

Jako model współpracy stron należałoby w mojej ocenie przyjąć tzw. umowę dystrybucyjną. Jest to generalnie rzecz biorąc pewien rodzaj pośrednictwa handlowego. Zawyżaj jeden przedsiębiorca (dostawca) sprzedaje drugiemu przedsiębiorcy oferowane przez siebie towary, a ten drugi przedsiębiorca (dystrybutor) nabywa te towary w celu ich dalszej odsprzedaży. Umowa dystrybucyjna wykazuje podobieństwo do umowy agencyjnej (przedstawicielstwa handlowego). Zasadnicza różnica polega jednak na tym, że w ramach umowy dystrybucyjnej dystrybutor nabywa towary od dostawcy, a zbywając je, dalej pozostaje bezpośrednio odpowiedzialny za sprzedany towar względem kupującego. Przedstawiciel handlowy natomiast pośredniczy jedynie w sprzedaży towarów dostawcy zaś  stroną umowy sprzedaży pozostaje podmiot, którego przedstawiciel handlowy reprezentuje.

Umowa dystrybucyjna jest  tzw. umową nienazwaną, do której zastosowanie znajdują przepisy części ogólnej [zwłaszcza chodzi tu o art. 353(1) K.c. wyrażający zasadę „swobody umów”] oraz części ogólnej prawa zobowiązań kodeksu cywilnego.

Umowa dystrybucyjna jest blisko spokrewniona z umową sprzedaży i/lub jej wariacji  - umowy dostawy. Umowa dystrybucyjna zwykle przyjmuje postać umowy ramowej, w oparciu o którą generowane są poszczególne zamówienia towaru/dostawy. Jednakże byłoby nadmiernym uproszczeniem sprowadzanie jej tylko do samych zakupów towaru.

Generalnie wyróżnia się kilka rodzajów umów dystrybucyjnych:

dystrybucję selektywną zwaną również umową dealerską – na jej podstawie dostawca zobowiązuje się sprzedawać bezpośrednio lub pośrednio towary lub usługi tylko dystrybutorom wybranym według określonych kryteriów,

dystrybucję wyłączną – polega ona na tym, że dostawca przyznaje wyłączność na sprzedaż towaru danemu dystrybutorowi,

dystrybucję z wyłącznością zakupu – polega ona na tym, że dystrybutor zobowiązany jest nabywać towary wyłącznie od dostawcy lub od osoby wskazanej przez dostawcę.

Postacią umowy dystrybucyjnej jest też umowa franchisingu, przy czym franczyza poza samym towarem dotyczy też innych aspektów współpracy stron  - jak: sposób prowadzenia działalności, know-how, znaki towarowe, procedury działania.

Umowa dystrybucyjna powinna być również analizowana w świetle przepisów prawa konkurencji. Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (uokik), zakazane są porozumienia, których celem lub skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na rynku właściwym. Przepis ten powiela zapis art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) mający zastosowanie na obszarze całej UE  - a więc zarówno w Polsce jak i w Irlandii.  Zapisy zatem w umowie dystrybucyjnej, które ograniczają swobodę stron umowy w zakresie prowadzenia ich działalności gospodarczej, w tym te, które odnoszą się warunków dostaw produktów i ich dalszej odsprzedaży na rynku irlandzkim, mogłyby zostać uznane za zakazane w świetle przepisów prawa konkurencji [zarówno irlandzkiego jak i unijnego] – dlatego też w tym zakresie należałoby sięgnąć do zapisów prawa o ochronie konkurencji Republiki Irlandii.

Jeśli chodzi o prawo polskie najważniejszym aktualnie aktem prawnym dla stron umowy dystrybucyjnej jest rozporządzenie Radcy Ministrów z dnia 30 marca 2011 r. w sprawie wyłączenia niektórych rodzajów porozumień wertykalnych spod zakazu porozumień ograniczających konkurencję (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1012). Zgodnie z nim tzw. porozumieniem wertykalnym jest porozumienie zawierane między przedsiębiorcami, z których każdy działa w ramach takiego porozumienia na różnym szczeblu obrotu, a przedmiotem są warunki zakupu, sprzedaży lub odsprzedaży towarów. Przykładem takiego porozumienia jest właśnie umowa dystrybucyjna. We wzmiankowanym wyżej rozporządzeniu przyjęto regułę, że porozumienia wertykale podlegają wyłączeniu spod zakazu, o którym mowa w art. 6 ust. 1 uokik w zakresie, w jakim zawierają one postanowienia ograniczające konkurencję. Tak więc zasadniczo zezwala się stronom umowy dystrybucyjnej na wprowadzanie postanowień, które byłyby objęte zakresem zastosowania art. 6 uokik, jednakże dobrodziejstwo to dotyczyć będzie jedynie stron umowy dystrybucyjnej, których udział w rynku sprzedaży danego towaru (w przypadku dostawcy) oraz w rynku nabycia tego towaru (w przypadku dystrybutora) nie przekracza 30%. Udziały oblicza się na podstawie odpowiednio wartości sprzedaży albo wartości zakupu towarów objętych porozumieniem wertykalnym, a także odpowiednio wartości sprzedaży albo wartości zakupu innych towarów, które ze względu na ich przeznaczenie, cenę oraz właściwości (w tym jakość) są uznawane przez ich nabywców za ich substytuty. Dodatkowo, jeżeli w umowie dystrybucyjnej mają znaleźć się postanowienia ograniczające konkurencję, to w zasadzie jej strony nie mogą być konkurentami.

Wiedzieć należy że pewne kategorie postanowień ograniczających konkurencję będą zawsze, w każdych okolicznościach zakazane  - będą to postanowienia, które mają na celu ograniczenie prawa dystrybutora do ustalania ceny sprzedaży przez narzucenie przez dostawcę minimalnych lub sztywnych cen sprzedaży towarów objętych umową dystrybucyjną (tzw. porozumienia cenowe). Innym przykładem niezgodnego postanowienia będą ograniczenia geograficzne/terytorialne  – np. zakazy sprzedaży na danym obszarze. Jest to jednak skomplikowana materia przekraczająca zdecydowanie zakres niniejszej odpowiedzi na to bardzo ogólnikowe pytanie. Warto wskazać, że zasadniczo postanowienia ww. zakazy będą bezwzględnie nieważne (art. 6 ust. 2 uokik) co implikuje konieczność wzajemnego zwrotu świadczeń zrealizowanych w oparciu o te nieważne postanowienia / umowę.

Z poważaniem

rpr Maciej Podgórski

Serwis ePorady24.pl

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Masz problem z prawem handlowym? Opisz swój problem i zadaj pytania.
(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »
{* .script("js/zaczekaj.js") *}