Kategoria: Inne

Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Masz problem z prawem handlowym? Opisz swój problem i zadaj pytania.
(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Dropshipping a umowy ramowe ze sprzedawcami

Maciej Podgórski • Opublikowane: 2018-09-10

Przeczytałam Państwa artykuł dotyczący dropshippingu i mam pytanie, co w przypadku, kiedy mamy setki sprzedawców miesięcznie (Aliexpress) i nie mamy możliwości (bo to nieopłacalne) sporządzania z każdym z nich umowy ramowej?

Maciej Podgórski

»Wybrane opinie klientów

Korzystałam już z "ePorady24" wcześniej, byłam bardzo zadowolona z rzetelnej, wnikliwej odpowiedzi na nurtujące mnie pytanie. Dodatkowym atutem jest możliwość zadawania dodatkowych pytań dotyczących pytania głównego.
Danuta, technik ekonomista
Bardzo dokładnie omówione przedstawione zagadnienie, nie zostało pominięte żadne moje pytanie, argumentacja poparta przepisami prawnymi. Jedynie wydaje mi się, że cena była dosyć wysoka (300zł), ale może to wynikało z faktu, że na tle przedstawionego problemu miałam kilka pytań. Na początku się wahałam gdy dowiedziałam się ile będzie mnie kosztować porada, ale po jej przeczytaniu jakoś ją przełknęłam, gdyż odpowiedź była bardzo wyczerpująca i konkretna.
Katarzyna
Ok. Polecam w przyszłości gdy będę miał wątpliwości z pewnością skorzystam z porad.
Bartosz, 31 lat, geodeta
Rezygnuję , że swojego adwokata , który ma wąski zakres swoich usług , tutaj mam kompleksową pomoc w zakresie prawa . Zdecydowanie polecam!!!
Marcin, 46 lat
Rzeczowo i na temat. Polecam. Skożystam w przyszlosci.
Marek

Zapoznałem się z artykułem, który Pani podała, i mimo że nie jestem jego autorem, to podejmę się próby wyjaśnienia, jakie w mojej ocenie są skutki braku wspomnianej „umowy ramowej”.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

W klasycznym modelu dropshippingu mamy do czynienia z umową pośrednictwa handlowego – czyli rodzajem umowy o świadczenie usług. Zasadniczo przepisy nie wymagają zawierania tego typu umów na piśmie ani tym bardziej w innej formie szczególnej. Do jej zawarcia może dojść wskutek wymiany zgodnych oświadczeń woli stron – także za pośrednictwem środków komunikowania się na odległość (także więc mailowo, czy poprzez komunikator internetowy, czat lub forum dyskusyjne na  portalu).

W przypadku jednak umowy z kontrahentem zagranicznym – tak jak to ma miejsce w Pani przypadku – szczególnego znaczenia nabiera kwestia wskazania prawa właściwego dla takiej umowy (czyli prawa regulującego daną umowę mówiąc w skrócie). W braku jego wyraźnego wyboru przez strony – a tak będzie prawdopodobnie w Pani przypadku, bo brak umowy na piśmie oznaczać będzie również brak wyboru prawa właściwego – znajdą zastosowanie przepisy Prawa prywatnego międzynarodowego.

Zgodnie z ustawą Prawo prywatne międzynarodowe (art. 28) prawo właściwe dla zobowiązania umownego określa rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Dz. Urz. UE L 177 z 04.07.2008 r., str. 6) zwane dalej jako „Rzym I”.

Zgodnie z przepisem art. 4 ust. 1 lit. b Rozporządzenia Rzym I:

„W zakresie, w jakim nie dokonano wyboru prawa właściwego dla umowy zgodnie z art. 3 i bez uszczerbku dla art. 5–8, prawo właściwe dla umowy ustala się następująco:

b) umowa o świadczenie usług podlega prawu państwa, w którym usługodawca ma miejsce zwykłego pobytu”.


Powyższe oznacza że prawem właściwym w Pani przypadku będzie akurat prawo polskie, ponieważ to Pani jest w relacji z Chińczykami „usługodawczynią” w zakresie umożliwienia zawierania transakcji kupna–sprzedaży z udziałem polskich konsumentów i ma miejsce „zwykłego pobytu” w Polsce (takie czynię założenie).

Wiedzieć przy tym należy, że zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rzym I jego przepisy stosuje się bez względu na to, czy prawo wskazane jest prawem państwa członkowskiego UE, a więc także wówczas, gdy w efekcie ich zastosowania właściwe ma się okazać prawo dowolnego państwa trzeciego – także zatem prawa Chińskiej Republiki Ludowej.

Rozporządzenie Rzym I stosuje się zatem bez względu na to, czy obie strony lub choćby jedna z nich są w jakikolwiek sposób powiązane z państwami członkowskimi Unii oraz czy jakikolwiek element stanu faktycznego ich stosunku wykazuje takie powiązanie {tak: J. Poczobut (red.), Prawo prywatne międzynarodowe. Komentarz}.

Jak wspomniałem już na wstępie, klasyczny model dropshippingu to umowa o pośrednictwo – zatem „modelowym”  rozwiązaniem dla tej umowy będzie umowa o świadczenie usług uregulowana w art. 750 Kodeksu cywilnego. Przepis ten stanowi że „do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu”. Tak wiec z Pani punktu widzenia najistotniejsze będą przepisy o zleceniu, o których mowa w poniższych przepisach Kodeksu cywilnego  (art. 744) – odpłatność zlecenia jako zasada; możliwość rozwiązania zlecenia w każdym czasie przez dającego zlecenie (art. 746) czy dwuletni okres przedawnienia roszczeń o wynagrodzenie za wykonane zlecenia (art. 751).

Jeśli chodzi zaś o możliwość dochodzenia roszczeń, to warto zwrócić uwagę na zapisy Umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Chińską Republiką Ludową o pomocy prawnej w sprawach cywilnych i karnych, podpisanej w Warszawie dnia 5 czerwca 1987 r. i nadal obowiązującej.

 

Zgodnie z jej art. 6 „sądy i inne organy Umawiających się Stron udzielają sobie pomocy prawnej za pośrednictwem organów centralnych, które komunikują się bezpośrednio”. Zgodnie zaś z art. 16 tejże umowy:

„Na warunkach przewidzianych niniejszą umową Umawiające się Strony uznają i zezwalają za wykonanie na swoim terytorium następujących orzeczeń wydanych na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, po wejściu w życie tej umowy:

a) orzeczenia sądowe w sprawach cywilnych,

b) orzeczenia sądowe w sprawach karnych, dotyczące powództw o odszkodowanie,

c) orzeczenia wydane przez organy właściwe w sprawach spadkowych,

d) orzeczenia sądów polubownych.

2. W rozumieniu niniejszej umowy wyrażenie »orzeczenie sądowe« obejmuje również ugody sądowe w sprawach cywilnych”.

Powyższe oznacza że w razie sporu z chińskim kontrahentem, mimo braku posiadania formalnie umowy na piśmie, może Pani pozwać Chińczyka przed polskim sądem jako właściwym – zgodnie z prawem polskim dla miejsca wykonania umowy (tak stanowi art. 34 polskiego Kodeksu postępowania cywilnego), a następnie – w razie wygranej w sądzie i po uprawomocnieniu orzeczenia – podjąć próbę wyegzekwowania korzystnego dla Pani orzeczenia przeciwko nieuczciwemu kontrahentowi – w jego ojczyźnie, w Chinach.

Zgodnie z prawem chińskim („Prawo o procedurze cywilnej ChRL” z 9 kwietnia 1991 roku, art. 267 i następne) jeżeli prawomocne orzeczenie lub postanowienie sądu zagranicznego wymaga uznania i wykonania przez sąd ludowy Chińskiej Republiki Ludowej, zainteresowana strona może zwrócić się bezpośrednio do sądu szczebla okręgowego.

W Chinach sądy podzielone są na kilka szczebli. Sąd Najwyższy ma siedzibę w Pekinie. Pozostałe działają w prowincjach tego państwa.

Jeżeli sąd ludowy Chińskiej Republiki Ludowej, po dokonaniu przeglądu orzeczenia zgodnie z umową międzynarodową (a taką umowę rządy Polski i Chińskiej Republiki Ludowej zawarły – chodzi o cytowaną powyżej umowę z dnia 5 czerwca 1987 r.) lub na zasadzie wzajemności, stwierdzi, że ??prawomocny wyrok nie jest sprzeczny z podstawowymi zasadami prawa Chińskiej Republiki Ludowej ani nie narusza  społecznego lub publicznego interesu Chin, wówczas wyda nakaz jego uznania. Kiedy sąd chiński może odmówić uznania i wykonania polskiego orzeczenia sądowego? Stosownie do ww. umowy polsko-chińskiej, sąd chiński może odmówić uznania lub wykonania orzeczenia sądu polskiego w następujących przypadku gdy:

  • według prawa ChRL sądowi, który wydał orzeczenie, nie przysługiwała jurysdykcja w sprawie,
  • według prawa polskiego orzeczenie to nie jest prawomocne i wykonalne,
  • według prawa polskiego strona przegrywająca nie została prawidłowo wezwana przez sąd,
  • strona była pozbawiona możności obrony swych praw, a w razie ograniczenia zdolności procesowej lub jej braku – należytego przedstawicielstwa,
  • na terytorium ChRL zostało wydane wcześniej prawomocne orzeczenie w tej samej sprawie między tymi samymi stronami lub postępowanie w takiej sprawie jest w toku albo prawomocnie uznano orzeczenie wydane przez sąd trzeciego państwa w takiej sprawie,
  • uznanie lub wykonanie orzeczenia byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami prawa lub porządku publicznego ChRL.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Masz problem z prawem handlowym? Opisz swój problem i zadaj pytania.
(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »
{* .script("js/zaczekaj.js") *}